To παν είναι να μπορείς να αξιοποιείς σωστά τον εαυτό σου. Κάτι τέτοιο συνεπάγεται το να είσαι πάντα παντού. Να χώνεσαι σε οτιδήποτε μπορείς να έχεις λόγο και να υπερασπίζεσαι τη γνώμη σου.
Ο άντρας μόνο τότε μπορεί να λογιστεί άντρας, όπως υποστηρίζει ένας σύγχρονος ποιητής. Όταν δεν φοβάται να πει την άποψή του. Και να τη στηρίξει μέχρι το έσχατο σημείο.
Δεν ξέρω γιατί έγινε τέτοια έναρξη στην συγκεκριμένη ανάρτηση. Ίσως είναι η μουσική που τρυπάει τον εγκέφαλο όλη μέρα. Ίσως είναι ότι σε λιγότερο από μια ώρα μπαίνει ο αγαπημένος μου μήνας. Και με βρίσκει ίσως στην αγαπημένη μου κατάσταση. Την οποία δεν ξέρω αναγνώστη αν πρέπει να την προσδιορίσω. Όχι ότι είναι politically incorrect απλά δεν βρίσκω το λόγο.
Αύριο πάλι ξύπνημα για σχολή και το απόγευμα δουλειά και ένα ίσως καταπραϋντικό σαββατοκύριακο το οποίο έρχεται. Στο μυαλό ανακατεμένες σκέψεις, αλλά δεν πειράζει. Ας είναι. Όλα όσα με φοβίζουν, θα γίνουν καλώς ή κακώς. Αναγνώστη μου δεν ξέρω αν αυτά που γράφω είναι η προσωποποίηση της σύγχυσης αλλά νιώθω πως αυτή τη στιγμή γράφω για πλάκα ένα βιβλίο χωρίς κανένα θέμα. Με αλληλοδιαδεχόμενες προτάσεις.
Τα πόδια κουνιούνται νευρικά. Μια περίεργη και άκαιρη υπερένταση. Και καπνός για ένα μόλις τσιγάρο. Θα το κάνω αργότερα.
Έρχομαι αύριο αναγνώστη μου, με τις εντυπώσεις του Νοεμβρίου.
ΥΓ. http://www.youtube.com/watch?v=qsUqKuTlE3A&feature=relmfu
ΥΓ2. Φέρε ένα ποτό, σε παρακαλώ...
Ο άντρας μόνο τότε μπορεί να λογιστεί άντρας, όπως υποστηρίζει ένας σύγχρονος ποιητής. Όταν δεν φοβάται να πει την άποψή του. Και να τη στηρίξει μέχρι το έσχατο σημείο.
Δεν ξέρω γιατί έγινε τέτοια έναρξη στην συγκεκριμένη ανάρτηση. Ίσως είναι η μουσική που τρυπάει τον εγκέφαλο όλη μέρα. Ίσως είναι ότι σε λιγότερο από μια ώρα μπαίνει ο αγαπημένος μου μήνας. Και με βρίσκει ίσως στην αγαπημένη μου κατάσταση. Την οποία δεν ξέρω αναγνώστη αν πρέπει να την προσδιορίσω. Όχι ότι είναι politically incorrect απλά δεν βρίσκω το λόγο.
Αύριο πάλι ξύπνημα για σχολή και το απόγευμα δουλειά και ένα ίσως καταπραϋντικό σαββατοκύριακο το οποίο έρχεται. Στο μυαλό ανακατεμένες σκέψεις, αλλά δεν πειράζει. Ας είναι. Όλα όσα με φοβίζουν, θα γίνουν καλώς ή κακώς. Αναγνώστη μου δεν ξέρω αν αυτά που γράφω είναι η προσωποποίηση της σύγχυσης αλλά νιώθω πως αυτή τη στιγμή γράφω για πλάκα ένα βιβλίο χωρίς κανένα θέμα. Με αλληλοδιαδεχόμενες προτάσεις.
Τα πόδια κουνιούνται νευρικά. Μια περίεργη και άκαιρη υπερένταση. Και καπνός για ένα μόλις τσιγάρο. Θα το κάνω αργότερα.
Έρχομαι αύριο αναγνώστη μου, με τις εντυπώσεις του Νοεμβρίου.
ΥΓ. http://www.youtube.com/watch?v=qsUqKuTlE3A&feature=relmfu
ΥΓ2. Φέρε ένα ποτό, σε παρακαλώ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου