Αναγνώστη μου.. Ελπίζω να είσαι καλά και πως να μην είσαι όταν μετά από κάνα δυο βροχοπτώσεις στο Λεκανοπέδιο τουλάχιστον, πάλι επιστρέψαμε σε σχεδόν καλοκαιρινό καιρό. Από γνωστό άκουσα πως θα εξακολουθήσει ο καιρός αυτός μέχρι και τα τέλη του Οκτώβρη. Κάτι τέτοιο όμως προμηνύει έναν χειμώνα βαρύ και ψυχρό που θα διαρκέσει όσο διήρκεσαν και οι καυτές μέρες του καύσωνα το καλοκαίρι αυτό.
Η σχολή αισίως αρχίζει 15 Οκτωβρίου. Η δική μου δηλαδή γιατί άλλοι φοιτητές ήδη κάθονται στα έδρανα τους. Η περίοδος της μετάβασης του Σεπτεμβρίου καλά κρατεί και προβλέπονται πολλές μεταβατικοί περίοδοι μέσα στον επόμενο καιρό. Απεργίες και γενικότερες ταραχές έπονται, και αυτά δεν είναι στα πλαίσια παραφιλολογίας και καταστροφολογίας αλλά γεγονότων και εξελίξεων εν όψει προϋπολογισμού και νέων μέτρων τα οποία είναι -έγκυρα διασταυρωμένα- προσυμφωνημένα.
Αυτά. Μια ανάρτηση χωρίς ιδιαίτερο περιεχόμενο, καθώς δε συμβαίνει κάτι το συνταρακτικό. Αλλά και να συμβαίνει δεν είναι υποχρέωση του κάθε αναγνώστη να διαβάζει τα απομνημονεύματα του γράφοντα. Ένα δίδαγμα που πήρα απλά τις τελευταίες μέρες, είναι ότι πάντα πρέπει να αφήνεις πόρτες ανοιχτές. Και όχι μόνο εργασιακά αλλά και γενικότερα στη ζωή σου. Καθετί είναι ένας δίαυλος επικοινωνίας με κάτι άλλο. Κάτι που σημαίνει πως οι εμπειρίες που αποκομίζει ο καθένας από οτιδήποτε μπορεί να εμπλακεί είναι λιθαράκια στη διάπλαση τόσο της προσωπικότητάς του, αλλά κατ' επέκταση και της ζωής του.
ΥΓ. Καλό Μήνα.
Η σχολή αισίως αρχίζει 15 Οκτωβρίου. Η δική μου δηλαδή γιατί άλλοι φοιτητές ήδη κάθονται στα έδρανα τους. Η περίοδος της μετάβασης του Σεπτεμβρίου καλά κρατεί και προβλέπονται πολλές μεταβατικοί περίοδοι μέσα στον επόμενο καιρό. Απεργίες και γενικότερες ταραχές έπονται, και αυτά δεν είναι στα πλαίσια παραφιλολογίας και καταστροφολογίας αλλά γεγονότων και εξελίξεων εν όψει προϋπολογισμού και νέων μέτρων τα οποία είναι -έγκυρα διασταυρωμένα- προσυμφωνημένα.
Αυτά. Μια ανάρτηση χωρίς ιδιαίτερο περιεχόμενο, καθώς δε συμβαίνει κάτι το συνταρακτικό. Αλλά και να συμβαίνει δεν είναι υποχρέωση του κάθε αναγνώστη να διαβάζει τα απομνημονεύματα του γράφοντα. Ένα δίδαγμα που πήρα απλά τις τελευταίες μέρες, είναι ότι πάντα πρέπει να αφήνεις πόρτες ανοιχτές. Και όχι μόνο εργασιακά αλλά και γενικότερα στη ζωή σου. Καθετί είναι ένας δίαυλος επικοινωνίας με κάτι άλλο. Κάτι που σημαίνει πως οι εμπειρίες που αποκομίζει ο καθένας από οτιδήποτε μπορεί να εμπλακεί είναι λιθαράκια στη διάπλαση τόσο της προσωπικότητάς του, αλλά κατ' επέκταση και της ζωής του.
ΥΓ. Καλό Μήνα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου