Έφτασε ο Νοέμβρης. Δεν παρατηρείται μεγάλη διαφορά με τον περασμένο καιρό. Τα ίδια. Κουφόβραση, άλλοτε υγρασία, άλλοτε μικρές ψιχάλες και το βράδυ μια ευχάριστη για φούτερ ψύχρα.
Νεκρή, παράλυτη Αθήνα χωρίς μέσα μεταφοράς παρά μόνον τα λεωφορεία που μαζί με τον προαστιακό και το τραμ θα επωμιστούν το βάρος της πολυπληθέστερης πόλης της χώρας μας.
Η ζωή είναι η τέχνη του ασκείν τέχνην. Η μεγαλύτερη έκφανση καλλιτεχνίας πάνω στον κόσμο. Ο καθένας επιλέγει το πως θα την πλάσει και πως θα κινηθεί μέσα στις επιλογές που θα κάνει. Ορμώμενος για τις τελευταίες προτάσεις από μια ταινία που είδα προ ολίγου και συστήνω ανεπιφύλακτα. "Οι Ιππείς της Πύλου" λέγεται η ταινία και είναι μια σχεδόν cult, περιπλάνηση μέσα σε έννοιες του νέου Ελληνικού κράτους που έχουν αμαυρωθεί, και έχουν ρίζες "στους όρχεις των αρχαίων Ελλήνων" από όπου και καταγόμαστε. Το καστ είναι κάτι παραπάνω από καλό, με τον εκλιπόντα μάλιστα Δημήτρη Καμπερίδη, γνωστό στους πολλούς από το ρόλο του στην σειρά "Είσαι το ταίρι μου" .
Η συγκεκριμένη ταινία δεν είναι μια από τις γνωστές εύθυμες ταινίες του σύγχρονου ελληνικού κινηματογράφου, αν και περιέχει κωμικά στοιχεία. Περισσότερη προσοχή θα πρέπει να δοθεί στην αρχαιοπρέπεια μερικών σημείων, που είναι επιμελώς ατημέλητη. Η τοποθεσία που είναι γυρισμένη είναι μαγευτική και αξίζει για πολλούς λόγους ο καθένας να πάει κάποια στιγμή της ζωής του στην Πύλο, αλλά και στην ευρύτερη περιοχή της Μεσσηνίας.
Αξία θα έχει να καταλάβουμε τους συμβολισμούς. Μια ταινία γεμάτη σύμβολα.
ΥΓ. http://www.youtube.com/watch?v=1qJ4cpW-gMI
ΥΓ2. Καταπίεση των συναισθημάτων και των ιδεών όπως στο 1984 ο Winston.
Νεκρή, παράλυτη Αθήνα χωρίς μέσα μεταφοράς παρά μόνον τα λεωφορεία που μαζί με τον προαστιακό και το τραμ θα επωμιστούν το βάρος της πολυπληθέστερης πόλης της χώρας μας.
Η ζωή είναι η τέχνη του ασκείν τέχνην. Η μεγαλύτερη έκφανση καλλιτεχνίας πάνω στον κόσμο. Ο καθένας επιλέγει το πως θα την πλάσει και πως θα κινηθεί μέσα στις επιλογές που θα κάνει. Ορμώμενος για τις τελευταίες προτάσεις από μια ταινία που είδα προ ολίγου και συστήνω ανεπιφύλακτα. "Οι Ιππείς της Πύλου" λέγεται η ταινία και είναι μια σχεδόν cult, περιπλάνηση μέσα σε έννοιες του νέου Ελληνικού κράτους που έχουν αμαυρωθεί, και έχουν ρίζες "στους όρχεις των αρχαίων Ελλήνων" από όπου και καταγόμαστε. Το καστ είναι κάτι παραπάνω από καλό, με τον εκλιπόντα μάλιστα Δημήτρη Καμπερίδη, γνωστό στους πολλούς από το ρόλο του στην σειρά "Είσαι το ταίρι μου" .
Η συγκεκριμένη ταινία δεν είναι μια από τις γνωστές εύθυμες ταινίες του σύγχρονου ελληνικού κινηματογράφου, αν και περιέχει κωμικά στοιχεία. Περισσότερη προσοχή θα πρέπει να δοθεί στην αρχαιοπρέπεια μερικών σημείων, που είναι επιμελώς ατημέλητη. Η τοποθεσία που είναι γυρισμένη είναι μαγευτική και αξίζει για πολλούς λόγους ο καθένας να πάει κάποια στιγμή της ζωής του στην Πύλο, αλλά και στην ευρύτερη περιοχή της Μεσσηνίας.
Αξία θα έχει να καταλάβουμε τους συμβολισμούς. Μια ταινία γεμάτη σύμβολα.
ΥΓ. http://www.youtube.com/watch?v=1qJ4cpW-gMI
ΥΓ2. Καταπίεση των συναισθημάτων και των ιδεών όπως στο 1984 ο Winston.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου