Όταν ανοίγεις ένα παζλ και ξεκινάς να το φτιάξεις μια από τις πρώτες ενέργειες αν το παζλ είναι τεραστίου μεγέθους, είναι να χωρίσεις τα κομμάτια σε μικρότερες ομαδοποιήσεις ανάλογα με το χρώμα. Έπειτα, κάνεις άλλον έναν έλεγχο ώστε να βρεις τα κομμάτια που από τη μια τους πλευρά να μην έχουν εσοχή ή εξόγκωμα, για να σχηματίσεις το πλαίσιο του παζλ.
Από εκεί και πέρα η διαδικασία είναι γνωστή. Ενώνεις τα κομμάτια έως ότου καταλήξεις στην ολοκλήρωση του απεικονιζόμενου σχεδίου. Αν λείπει κάποιο κομμάτι επειδή το έχασες μπορείς να μπεις στη διαδικασία να το ζωγραφίσεις μόνος σου και έτσι να περασει απαρατήρητο, όμως σε μια τέτοια διαδικασία όπως είναι το παζλ, τόσων δεκαετιών, είναι ιεροσυλία να το κάνεις αυτό.
Σκέψου το σαν τη ζωή σου. Όλα είναι αλληλουχίες που ομαδοποιούνται σε σύνολα τα οποία είναι οι τομείς δραστηριοποίησής σου. Όταν κάτι λείπει μέλημά σου δεν είναι να το αντικαταστήσεις φευγαλέα αλλά να απευθυνθείς στην πηγή παραγωγής της απώλειας αυτής και στην καλύτερη περίπτωση να βρεις το ίδιο το απολεσθέν αντικείμενο. Αν δεν το βρίσκεις με τίποτα τότε κατά την άποψη του γράφοντα πάντα, πρέπει να αφήνεις κενό το παζλ στο σημείο αυτό.
Ενίοτε όμως μέσα στο παζλ δημιουργούνται νέα παζλ, τα οποία οφείλονται σε γεγονότα. Καμιά φορά ο άνθρωπος είναι σε θέση να καταλάβει τη δημιουργία αυτή του παζλ και να την ελέγξει ή αντιθέτως επειδή τον βολεύουν καταστάσεις να την αφήσει ανεξέλεγκτη. Το μωσαϊκό αυτό αρκετές φορές όμως λειτουργεί καρκινικά και πολλαπλασιάζεται ραγδαία με αποτέλεσμα να υπερκαλύπτει το ήδη προϋπάρχον παζλ, τουτέστιν την ίδια τη ζωή. Εν προκειμένω υπάρχουν δύο λύσεις. Ή θα κάνεις σπασμωδικές κινήσεις με τα χέρια σου όπως ένα παιδάκι 5 ετών και θα διαλύσεις άτακτα και τα δύο παζλ ή θα προτιμήσεις να αφήσεις τα πράγματα να κυλήσουν όπως θέλουν αυτά και όταν νιώσεις ότι είναι καθοριστική στιγμή να επέμβεις. Το τελευταίο βέβαια ενέχει τον κίνδυνο να χάσεις τα αβγά και τα πασχάλια. Αν όμως έχεις μάθει να χειρίζεσαι τα αβγά και έχεις γεννηθεί μέσα στα πασχάλια, δε νομίζω να φοβάσαι ένα παζλ.
Τα κομμάτια θα ενωθούν μόνα τους γιατί η ζωή έχει μάθει σαν αμοιβάδα να απορροφά το παράσιτο και να διχοτομείται για να διαιωνιστεί. Στην περίπτωση που, επίδοξε δημιουργέ του παζλ, θέλεις να το ελέγξεις, απλά να περιμένεις για το καίριο βήμα.
Το κομμάτι του παζλ που λείπει, μπορεί να είναι το τελευταίο. Και δεν ξέρω τι συνεπάγεται αυτό.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου