Μέσα

Αποφασίζεις να μπεις σε μια σπηλιά. Είσαι προμηθευμένος με όλα τα απαραίτητα αξεσουάρ και ξεκινάς την εμπειρία αυτή. Βασικός σύμμαχος το κράνος με το φως. Τα υπόλοιπα λειτουργούν εφόσον το φως σου επιτρέπει να τα βλέπεις. Ξεκινάς την κατάβαση αυτή και στην πορεία καταλαβαίνεις πως αυτό που πάντα ήθελες να κάνεις είναι τέτοιου είδους καταβάσεις.  Προοδευτικά λόγω της πίεσης αρχίζεις να νιώθεις μια δυσφορία και ξεκινάς τη λειτουργία του οξυγόνου που έχεις προμηθευτεί μαζί σου. Το βάθος ανεβαίνει, και βρίσκεσαι όλο και πιο μέσα στην σπηλιά και ο ενθουσιασμός σου, με τα ευρήματα που ανακαλύπτεις γίνεται όλο και πιο μεγάλος. 

Ξαφνικά από απροσεξία σε κάνει να σπας το μανόμετρο. Πλέον δεν ξέρεις τι πίεση ασκείται όμως εξακολουθείς να κατεβαίνεις. Τα ευρήματα εξακολουθούν να είναι πολλά και νιώθεις απίθανα που μέσα στα σπλάχνα της μάνας γης, ένα μυρμήγκι σαν εσένα περπατά και έχει τέτοιες δυνατότητες. Ξανά όμως λες και ήθελες σπας ρολόι σου και χάνεις και την αίσθηση του χρόνου. Αρχικά σκέφτεσαι πως δεν σου χρειάζεται γιατί υπάρχει χρονική ένδειξη στο οξυγόνο, και είσαι εξασφαλισμένος. Όμως η όλη αυτή απώλεια αξεσουάρ δεν καταλαβαίνεις πως οδηγεί το ταξίδι σου στο τέλος. Ενώ γίνεται η κατάβαση επικίνδυνη και απόκρημνη χρειάζεται να χρησιμοποιήσεις το σχοινί σου για να κρατιέσαι από κάπου. Όμως το σχοινί σπάει και βρίσκεσαι πεσμένος από μεγάλο ύψος με την πλάτη στο χώμα μέσα στην σπηλιά. Συνέρχεσαι και καταλαβαίνεις πως τουλάχιστον έχεις το οξυγόνο σου και το φως που ίσως να σου εξασφαλίσουν την παραμονή σου ώσπου θα βγεις από την άλλη μεριά ή θα γυρίσεις από εκεί που ήρθες. Ο υπόλοιπος εξοπλισμός σου είναι κατεστραμμένος από την πτώση και εκείνη τη στιγμή το οξυγόνο σου τελειώνει. Χάνεις τις αισθήσεις σου όμως το φως από το κράνος σου είναι η μόνη ελπίδα για να σε βρουν και ίσως να σε επαναφέρουν.

Συνετίσου. Είσαι σε μια σπηλιά. Τι να κάνει το φως ;