Καιρός και η σχολή μου, αναγνώστη μου, να αρχίσει μαθήματα. Αύριο λοιπόν η Φιλοσοφική Σχολή της πρωτεύουσας, ανοίγει επίσημα τον χορό των μαθημάτων της. Έπειτα από μια ταραγμένη εξεταστική του Σεπτέμβρη έφτασε η ώρα να μπει λίγο πρόγραμμα στη ζωή του φοιτητή και να γεμίσει λίγο παραπάνω τη μέρα του. -Αν φυσικά παρακολουθεί και καμιά παράδοση-, καθώς η μόδα είναι να μην πατάς ποτέ. (Τα έχουμε ξαναπεί παλιότερα, δεν αναφέρομαι ξανά).
Δεύτερο έτος με τα πράγματα να είναι σαφώς όλο και πιο ενδιαφέροντα, καθώς πλέον ρόλο παίζει η κατεύθυνση, και τα μαθήματα δεν απευθύνονται σε αμφιθέατρα των 300+ ατόμων αλλά σε μοιρασμένες ομάδες ανάλογα την κατεύθυνση. Αυτό ασφαλώς έχει μόνο θετικά, καθώς η παρακολούθηση καθίσταται ευκολότερη, το επιστημονικό πεδίο ορίζεται, και τέλος, αποφεύγεις κάποιες καταστάσεις ή πρόσωπα τα οποία ενδεχομένως να σου ήταν βαρετά, περιττά, κενά, λίγα κ.ο.κ
Στο σημείο αυτό πρέπει οπωσδήποτε να γίνει και μνεία σε άτομα που δεν θα έχεις μαζί σου τα οποία παρόλ' αυτά θα ήθελες να έχεις καθώς αποτελούσαν καλή παρέα εντός και εκτός εδράνων.
Η συγκεκριμένη ανάρτηση φαίνεται να φοράει πόλο, γραβάτες, πουκάμισα και να στηλιτεύει τα τζινς, τα μακό και τα all star. Ας είναι. Τιμή της και καμάρι της. Απλώς, αναγνώστη μου, ήθελα να μοιραστώ μαζί σου την χαρά μου για την έναρξη του δεύτερου ακαδημαϊκού έτους της ζωής μου, το οποίο στα μάτια του γράφοντα φαίνεται πολύ ενδιαφέρον και παραγωγικό ακόμα και για ιδέες που μπορεί να μεταφραστούν σε αναρτήσεις για το blog.
Καλή αρχή επομένως. (Δεν πειράζει, το λέω εγώ)
ΥΓ, Επειδή το μνημόνευσα σήμερα. Ένα από τα τραγούδια που πάντα θα φέρνει αναμνήσεις
ΥΓ2. Πάει εκεί που πρέπει...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου