Η σημερινή ανάρτηση θα αναφερθεί σε ένα προσωπικό βίωμα το οποίο μου καλλιέργησε εύλογα ερωτήματα και με έκανε να καταλήξω σε κάποιες πάγιες αποφάσεις. Όπως έχω ξαναπεί σε πολλές περιστάσεις ο λαός είναι ορθότατος στις ρήσεις του, αλλά πάντα λίγος στις επιλογές του. Και για άλλη μια φορά επιβεβαιώνεται. Θα επανέλθω σε αυτό.
Πριν 5-6 χρόνια γνώρισα ένα παιδί. Με εντυπωσίασε με τις γνώσεις του. Ενσάρκωνε στοιχεία ετερόκλητα τα οποία τα έδενε με έναν έντεχνο τρόπο πάνω του κι ας τον φθονούσαν όλοι για τις άχρηστες γνώσεις τις οποίες κουβαλούσε. Αυτουνού του αρκούσαν και σε κουβέντες που έκανα μαζί του, με εξέπληττε το γεγονός πως δεν τον ενδιέφερε πώς τον έβλεπαν οι άλλοι, αλλά να νιώθει αυτός καλά και να κερδίζει καθετί, από όπου μπορεί. Θεωρούσε πως ''η γνώση είναι μεγαλείο, και το μεγαλείο γνώση''.
Με τα χρόνια είχε καλές προοπτικές και πρώτευσε σε ο,τι έκανε. Τον μισούσαν αρκετοί, και πολλές φορές μάλιστα έφτασε σε σημείο να κάνει τα πάντα προκλητικά ώστε να συγκεντρώνει τα βλέμματα. Εγωιστής και αλαζόνας αλλά κατά έναν περίεργο τρόπο όλοι τον γουστάρανε. Σε σημείο ενοχλητικό για εμάς τους υπόλοιπους, που τρώγαμε τη σκόνη του σε αρκετούς τομείς. Παρόλ' αυτά τον θεωρούσαμε ηγέτη σε πάρα πολλές φάσεις, και αυτός απολάμβανε τους καρπούς της δόξας του.
Είχε όνειρα σαφώς να σπουδάσει και να γίνει μεγάλος και τρανός. Όλοι του το εύχονταν με τα γνωστά κλισέ λόγια, ''είμαι σίγουρος πως θα τα καταφέρεις'' κλπ. Καλά έκανε σε τελική ανάλυση έτσι όπως το σκέφτομαι τώρα, γιατί όταν είσαι νέος το μόνο που πρέπει να κάνεις είναι όνειρα. Αν ξεκινήσεις τη ζωή σου στα ντουζένια της με ηττοπάθεια είσαι καταδικασμένος. Από την άλλη όμως πρέπει το μυαλό να βρίσκεται σε ένα υγρό και ζεστό περιβάλλον το οποίο μπορεί να εξασφαλίσει μόνο το ανθρώπινο κρανίο. Όταν ο μυελός βρεθεί εκτός κρανίου και πάρει αέρα αρχίζει και δυσλειτουργεί. Και τότε επέρχεται η γενικότερη κατάρρευση.
Ο συγκεκριμένος τύπος, που θα χρησιμοποιούσα το όνομά του αλλά επιφυλάσσομαι, είχε όπως έχω αναφέρει παραπάνω, μεγαλεπήβολα σχέδια και όνειρα. Έκανε όμως όπως απέδειξε η ιστορία ένα μοιραίο λάθος. Υπολόγισε χωρίς τον ξενοδόχο. Δεν είδε μέχρι που μπορεί να φτάσει. Προσπάθησε να ανέβει δυο δυο τα σκαλιά και να μην ακολουθήσει την φυσιολογική νόρμα των πραγμάτων. Ο Θεός είναι παντοδύναμος, αλλά είναι και τιμωρός και πρέπει να συνετίζει αυτούς που χαρακτηρίζονται από έπαρση. Έτσι, κάποια στιγμή του υπέδειξε πως δεν μπορεί να έχει τα πάντα στη ζωή. Πως δεν είναι τίποτα εύκολο και τίποτα δεν κατακτάται χωρίς θυσίες. Όποιες και αν είναι αυτές.
Στο σημείο αυτό θα επανέλθω στην αρχική μου αναφορά λέγοντας πως ο λαός ξέρει καλά όταν λέει πως :
''Τα αγαθά κόποις κτώνται''
''Όπου ακούς πολλά κεράσια, κράτα μικρό καλάθι''
''Δεν χωράνε δυο καρπούζια στη μια μασχάλη''
"Εκιά που φθάνει η χέρα σου,κρέμα και το καλάθι..."
και πολλά πολλά άλλα.
Έχω να του πω κι εγώ με τη σειρά μου χωρίς να ξέρω αν διαβάζει, πως καμιά φορά οφείλουμε να συνειδητοποιούμε τις δυνάμεις μας πριν πράξουμε κάτι. Ο τολμών και ο επιμένων ΔΕΝ νικούν πάντα. Η επική/ηρωική εποχή πέρασε ανεπιστρεπτί.
ΥΓ.http://www.youtube.com/watch?v=p2ObHsHEPB0
''Όλα αρχίζουν από αυτά και καταλήγουν σε αυτά''
ΥΓ2. Ίσως να δώσω τέλος σε μια ζωοδότρα ενασχόλησή μου αναγνώστη.
ΥΓ3. Κάθε φιλί 10 χρόνια ζωής.
Πριν 5-6 χρόνια γνώρισα ένα παιδί. Με εντυπωσίασε με τις γνώσεις του. Ενσάρκωνε στοιχεία ετερόκλητα τα οποία τα έδενε με έναν έντεχνο τρόπο πάνω του κι ας τον φθονούσαν όλοι για τις άχρηστες γνώσεις τις οποίες κουβαλούσε. Αυτουνού του αρκούσαν και σε κουβέντες που έκανα μαζί του, με εξέπληττε το γεγονός πως δεν τον ενδιέφερε πώς τον έβλεπαν οι άλλοι, αλλά να νιώθει αυτός καλά και να κερδίζει καθετί, από όπου μπορεί. Θεωρούσε πως ''η γνώση είναι μεγαλείο, και το μεγαλείο γνώση''.
Με τα χρόνια είχε καλές προοπτικές και πρώτευσε σε ο,τι έκανε. Τον μισούσαν αρκετοί, και πολλές φορές μάλιστα έφτασε σε σημείο να κάνει τα πάντα προκλητικά ώστε να συγκεντρώνει τα βλέμματα. Εγωιστής και αλαζόνας αλλά κατά έναν περίεργο τρόπο όλοι τον γουστάρανε. Σε σημείο ενοχλητικό για εμάς τους υπόλοιπους, που τρώγαμε τη σκόνη του σε αρκετούς τομείς. Παρόλ' αυτά τον θεωρούσαμε ηγέτη σε πάρα πολλές φάσεις, και αυτός απολάμβανε τους καρπούς της δόξας του.
Είχε όνειρα σαφώς να σπουδάσει και να γίνει μεγάλος και τρανός. Όλοι του το εύχονταν με τα γνωστά κλισέ λόγια, ''είμαι σίγουρος πως θα τα καταφέρεις'' κλπ. Καλά έκανε σε τελική ανάλυση έτσι όπως το σκέφτομαι τώρα, γιατί όταν είσαι νέος το μόνο που πρέπει να κάνεις είναι όνειρα. Αν ξεκινήσεις τη ζωή σου στα ντουζένια της με ηττοπάθεια είσαι καταδικασμένος. Από την άλλη όμως πρέπει το μυαλό να βρίσκεται σε ένα υγρό και ζεστό περιβάλλον το οποίο μπορεί να εξασφαλίσει μόνο το ανθρώπινο κρανίο. Όταν ο μυελός βρεθεί εκτός κρανίου και πάρει αέρα αρχίζει και δυσλειτουργεί. Και τότε επέρχεται η γενικότερη κατάρρευση.
Ο συγκεκριμένος τύπος, που θα χρησιμοποιούσα το όνομά του αλλά επιφυλάσσομαι, είχε όπως έχω αναφέρει παραπάνω, μεγαλεπήβολα σχέδια και όνειρα. Έκανε όμως όπως απέδειξε η ιστορία ένα μοιραίο λάθος. Υπολόγισε χωρίς τον ξενοδόχο. Δεν είδε μέχρι που μπορεί να φτάσει. Προσπάθησε να ανέβει δυο δυο τα σκαλιά και να μην ακολουθήσει την φυσιολογική νόρμα των πραγμάτων. Ο Θεός είναι παντοδύναμος, αλλά είναι και τιμωρός και πρέπει να συνετίζει αυτούς που χαρακτηρίζονται από έπαρση. Έτσι, κάποια στιγμή του υπέδειξε πως δεν μπορεί να έχει τα πάντα στη ζωή. Πως δεν είναι τίποτα εύκολο και τίποτα δεν κατακτάται χωρίς θυσίες. Όποιες και αν είναι αυτές.
Στο σημείο αυτό θα επανέλθω στην αρχική μου αναφορά λέγοντας πως ο λαός ξέρει καλά όταν λέει πως :
''Τα αγαθά κόποις κτώνται''
''Όπου ακούς πολλά κεράσια, κράτα μικρό καλάθι''
''Δεν χωράνε δυο καρπούζια στη μια μασχάλη''
"Εκιά που φθάνει η χέρα σου,κρέμα και το καλάθι..."
και πολλά πολλά άλλα.
Έχω να του πω κι εγώ με τη σειρά μου χωρίς να ξέρω αν διαβάζει, πως καμιά φορά οφείλουμε να συνειδητοποιούμε τις δυνάμεις μας πριν πράξουμε κάτι. Ο τολμών και ο επιμένων ΔΕΝ νικούν πάντα. Η επική/ηρωική εποχή πέρασε ανεπιστρεπτί.
ΥΓ.http://www.youtube.com/watch?v=p2ObHsHEPB0
''Όλα αρχίζουν από αυτά και καταλήγουν σε αυτά''
ΥΓ2. Ίσως να δώσω τέλος σε μια ζωοδότρα ενασχόλησή μου αναγνώστη.
ΥΓ3. Κάθε φιλί 10 χρόνια ζωής.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου