Ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης. Μόδα της τελευταίας δεκαετίας. Ξεκίνησαν ώστε να δικτυώνεσαι με τους γνωστούς σου και να κάνεις νέες γνωριμίες ανάλογα με τα ενδιαφέροντά σου. Κάτι που ούτως ή άλλως γίνεται, εφόσον υπάρχει η δυνατότητα εγγραφής σε αρμόδια φόρουμ. Το θέμα είναι, όμως, πως τελικά χάθηκε ο προσανατολισμός. Ο μηχανισμός πέτυχε και η πλειοψηφία των ατόμων που ενεπλάκησαν διαμόρφωσαν μια συμπεριφορά η οποία έκανε ευτελή τόσο τη λειτουργία των ιστότοπων αυτών, αλλά και την ίδια τους την προσωπικότητα.
Πιο συγκεκριμένα, η αρχική ιδέα ήταν να μπορεί ο καθένας να καταθέτει κάποιες βασικές πληροφορίες του εαυτού του, όπως το όνομα, μια ηλικία, και κάποια ενδιαφέροντα. Έτσι θα μπορούσε να ενωθεί με άτομα σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης χωρίς κόπο, και να ανταλλάζει απόψεις. Παράλληλα θα του δινόταν η ευκαιρία επικοινωνίας με ήδη φίλους του, μέσω της σελίδας και των προφίλ τους, τα οποία θα λειτουργούσαν ως μια απλή συνοπτική σκιαγράφηση του ατόμου τους. Χωρίς κάτι παραπάνω το οποίο θα τους έβλαπτε ενδεχομένως.
Ο κόσμος ξέφυγε ωστόσο από αυτήν την ιδέα, και άρχισε να δίνει ολοένα και περισσότερες πληροφορίες για τον εαυτό του, φτάνοντας σε ένα στάδιο ολικής έκθεσης ανοιχτά σε ένα τεράστιο, αμέτρητο κοινό το οποίο τον αφομοίωνε και ήξερε κάθε πτυχή και στοιχείου του εαυτού του, ακόμα και υπερβολικά ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα. Κάτι τέτοιο βέβαια συνοδεύτηκε και από φωτογραφίες από κάθε δραστηριότητα του εκάστοτε χρήστη, που έδειχνε πολλαπλές φύσεις του χαρακτήρα του, από ταξίδια στο εξωτερικό μέχρι την αυτοφωτογράφηση στον καθρέφτη του, με ελάχιστα ρούχα ώστε να προκαλέσει τα σχόλια του αντίθετου φύλου. Όλα τα παραπάνω ίσως να οφείλονται σε μια ημιμάθεια πάνω στο διαδίκτυο, η οποία όμως με κάποιες παραινέσεις θα μπορούσε να διορθωθεί. Αυτό που εν τέλει δε διορθώνεται είναι η ημερολογιοποίηση του ιστότοπου, και για να είμαι συγκεκριμένος, του εκάστοτε ιστότοπου χωρίς να θέλω να αναφερθώ κάπου συγκεκριμένα.
Πέρα δηλαδή από την έκθεση όλων των πτυχών της προσωπικότητάς τους και της ολοκληρωτικής μαζοποίησης, επήλθε και η καταγραφή των καθημερινών συνηθειών. Η έκφραση λύπης, ερωτικής ή επαγγελματικής απογοήτευσης, οι εσωτερικές συγκρούσεις του ατόμου, όλα αυτά βρήκαν θέση στα status του facebook, ή στα tweets του twitter. Και ακόμα κι αυτό αν φαίνεται λίγο, φτάνουμε στο τρίτο και χειρότερο στάδιο ολοκληρωτικής αλλοτρίωσης του ατόμου μέσα από αυτή την ψευδαίσθηση που δημιουργεί ο ηλεκτρονικός κόσμος. Η δημιουργία ενός άλλου ''εγώ'' είναι αυτό το γεγονός. Η δύναμη που δίνει το πληκτρολόγιο και η ψηφιακή επαφή, να είσαι κάποιος άλλος πίσω από την οθόνη. Δεν ξέρω αν είναι βελτιωμένο ή χειρότερο ανδρείκελο του εαυτού του. Πάντως είναι κάτι άλλο. Ένα άλλο ον. Μια ύπαρξη ανύπαρκτη, ψηφιοποιημένη στους λογάριθμους της ιστοσελίδας με 0 και 1, που εκφράζει και ενσαρκώνει όλα αυτά τα οποία θα ήθελε ο καθένας να είναι. Όλα αυτά για τα οποία δεν τόλμησε και ποτέ του δεν κατάφερε.
Όταν όλα αυτά τελειώσουν ; Όταν αυτή η ψευδαίσθηση τελειώσει ; Η χαρά του να ξυπνάς και να ανοίγεις τον υπολογιστή για να νιώσεις τη νέα σου ζωή θα αντικατασταθεί από μια λύπη για την τωρινή μίζερη και λίγη ποιοτικά και ποσοτικά ζωή σου. Η αυτοκτονία είναι μονόδρομος. Ο θάνατος του προτύπου του εαυτού σου που μόνος σου έπλασες στο διαδίκτυο συνεπάγεται τον θάνατο του κατώτερου όντος που είσαι εσύ που όντας φερέφωνο της συνείδησής σου, κατάφερες να αυτομηδενιστείς.
Καλώς ήλθες στην ψηφιακή εποχή. Μην αντιδράσεις για το τσιπἀκι. Μην αντιδράσεις για την κάρτα του πολίτη. Εσύ τα δημιούργησες.
ΥΓ. Και ο γράφων χρησιμοποιεί σελίδα κοινωνικής δικτύωσης, θεωρεί πάντως πως εκτίθεται σε έναν βαθμό ο οποίος δεν τον καθιστά επ'ουδενί τίποτα από τα παραπάνω.
Πιο συγκεκριμένα, η αρχική ιδέα ήταν να μπορεί ο καθένας να καταθέτει κάποιες βασικές πληροφορίες του εαυτού του, όπως το όνομα, μια ηλικία, και κάποια ενδιαφέροντα. Έτσι θα μπορούσε να ενωθεί με άτομα σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης χωρίς κόπο, και να ανταλλάζει απόψεις. Παράλληλα θα του δινόταν η ευκαιρία επικοινωνίας με ήδη φίλους του, μέσω της σελίδας και των προφίλ τους, τα οποία θα λειτουργούσαν ως μια απλή συνοπτική σκιαγράφηση του ατόμου τους. Χωρίς κάτι παραπάνω το οποίο θα τους έβλαπτε ενδεχομένως.
Ο κόσμος ξέφυγε ωστόσο από αυτήν την ιδέα, και άρχισε να δίνει ολοένα και περισσότερες πληροφορίες για τον εαυτό του, φτάνοντας σε ένα στάδιο ολικής έκθεσης ανοιχτά σε ένα τεράστιο, αμέτρητο κοινό το οποίο τον αφομοίωνε και ήξερε κάθε πτυχή και στοιχείου του εαυτού του, ακόμα και υπερβολικά ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα. Κάτι τέτοιο βέβαια συνοδεύτηκε και από φωτογραφίες από κάθε δραστηριότητα του εκάστοτε χρήστη, που έδειχνε πολλαπλές φύσεις του χαρακτήρα του, από ταξίδια στο εξωτερικό μέχρι την αυτοφωτογράφηση στον καθρέφτη του, με ελάχιστα ρούχα ώστε να προκαλέσει τα σχόλια του αντίθετου φύλου. Όλα τα παραπάνω ίσως να οφείλονται σε μια ημιμάθεια πάνω στο διαδίκτυο, η οποία όμως με κάποιες παραινέσεις θα μπορούσε να διορθωθεί. Αυτό που εν τέλει δε διορθώνεται είναι η ημερολογιοποίηση του ιστότοπου, και για να είμαι συγκεκριμένος, του εκάστοτε ιστότοπου χωρίς να θέλω να αναφερθώ κάπου συγκεκριμένα.
Πέρα δηλαδή από την έκθεση όλων των πτυχών της προσωπικότητάς τους και της ολοκληρωτικής μαζοποίησης, επήλθε και η καταγραφή των καθημερινών συνηθειών. Η έκφραση λύπης, ερωτικής ή επαγγελματικής απογοήτευσης, οι εσωτερικές συγκρούσεις του ατόμου, όλα αυτά βρήκαν θέση στα status του facebook, ή στα tweets του twitter. Και ακόμα κι αυτό αν φαίνεται λίγο, φτάνουμε στο τρίτο και χειρότερο στάδιο ολοκληρωτικής αλλοτρίωσης του ατόμου μέσα από αυτή την ψευδαίσθηση που δημιουργεί ο ηλεκτρονικός κόσμος. Η δημιουργία ενός άλλου ''εγώ'' είναι αυτό το γεγονός. Η δύναμη που δίνει το πληκτρολόγιο και η ψηφιακή επαφή, να είσαι κάποιος άλλος πίσω από την οθόνη. Δεν ξέρω αν είναι βελτιωμένο ή χειρότερο ανδρείκελο του εαυτού του. Πάντως είναι κάτι άλλο. Ένα άλλο ον. Μια ύπαρξη ανύπαρκτη, ψηφιοποιημένη στους λογάριθμους της ιστοσελίδας με 0 και 1, που εκφράζει και ενσαρκώνει όλα αυτά τα οποία θα ήθελε ο καθένας να είναι. Όλα αυτά για τα οποία δεν τόλμησε και ποτέ του δεν κατάφερε.
Όταν όλα αυτά τελειώσουν ; Όταν αυτή η ψευδαίσθηση τελειώσει ; Η χαρά του να ξυπνάς και να ανοίγεις τον υπολογιστή για να νιώσεις τη νέα σου ζωή θα αντικατασταθεί από μια λύπη για την τωρινή μίζερη και λίγη ποιοτικά και ποσοτικά ζωή σου. Η αυτοκτονία είναι μονόδρομος. Ο θάνατος του προτύπου του εαυτού σου που μόνος σου έπλασες στο διαδίκτυο συνεπάγεται τον θάνατο του κατώτερου όντος που είσαι εσύ που όντας φερέφωνο της συνείδησής σου, κατάφερες να αυτομηδενιστείς.
Καλώς ήλθες στην ψηφιακή εποχή. Μην αντιδράσεις για το τσιπἀκι. Μην αντιδράσεις για την κάρτα του πολίτη. Εσύ τα δημιούργησες.
ΥΓ. Και ο γράφων χρησιμοποιεί σελίδα κοινωνικής δικτύωσης, θεωρεί πάντως πως εκτίθεται σε έναν βαθμό ο οποίος δεν τον καθιστά επ'ουδενί τίποτα από τα παραπάνω.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου