Πολλές φορές απολαμβάνουμε σαν άνθρωποι την ελευθερία που μας δίδεται άλλοτε απλόχερα, και άλλοτε την κερδίζουμε μόνοι μας, όντας δέσμιοι της δουλειάς μας για παράδειγμα. Σίγουρα είναι μέσα στην φύση του ανθρώπου να επιλέγει συχνά να ακολουθεί το ράθυμο μονοπάτι της ζωής όμως πάντοτε έρχεται η στιγμή της συνειδητοποίησης,
Είναι εκείνη η στιγμή, στην οποία ενώ η ζωή σου δεν είναι άσχημη, προτιμάς να τη ζεις σε ένα πρόγραμμα, απορρίπτοντας την άπλετη ελευθερία που σου εξασφαλίζει το καλοκαίρι για παράδειγμα. Θες να επιστρέψεις στην ρουτίνα σου, που έχει ένταση. Μια ρουτίνα που τροφοδοτεί παραστάσεις τη ζωή σου, και σε κάνει να νιώθεις πολύ πιο ενεργός και συνάμα να έχεις και έναν λόγο ύπαρξης.
Το καλοκαίρι προσφέρει σαφώς πολύ ελεύθερο χρόνο ώστε οι μπαταρίες να γεμίσουν, όμως μην ξεχνάμε πως καθετί επαναφορτιζόμενο, αν μείνει παραπάνω ώρα στην πρίζα αρχίζει και παρουσιάζει προβλήματα. Για τον λόγο αυτό και αναφέρω πως η επιστροφή στην πραγματικότητα, δεν είναι κάτι το οποίο είναι πάντοτε εξαναγκαστικό και βάρβαρο.
Άλλωστε αυτό είναι το αλάτι της ζωής. Το να εργάζεσαι σκληρά περιμένοντας την πρώτη ευκαιρία για να κάτσεις πίσω ήσυχα και να απολαύσεις τον κόπο σου. Η συνεχής τσίτα και ο συνεχής νωθρός βίος δεν οδηγούν πουθενά. Θα με ρωτήσεις αναγνώστη μου πού το πάω. Δεν θα σου απαντήσω. Απλά το σχολιάζω. Και μπορεί να σχολιάζω αυτά που όλοι παρατηρούν, και αυτό να μην έχει ενδιαφέρον, όμως επαναλαμβάνω πως δεν θα γράψω δοκίμια. Όταν χρειαστεί να σχολιάσω κάτι γενικότερο, θα το κάνω.
ΥΓ. Καλώς ήρθες...
ΥΓ2. Ένα Rest In Peace στον John Lord των Deep Purple. Έστω και ετεροχρονισμένα. http://www.youtube.com/watch?v=PfAWReBmxEs
ΥΓ3. Το τραγούδι της ανάρτησηςαυτής
http://www.youtube.com/watch?v=YsvnSWKz0dA
Είναι εκείνη η στιγμή, στην οποία ενώ η ζωή σου δεν είναι άσχημη, προτιμάς να τη ζεις σε ένα πρόγραμμα, απορρίπτοντας την άπλετη ελευθερία που σου εξασφαλίζει το καλοκαίρι για παράδειγμα. Θες να επιστρέψεις στην ρουτίνα σου, που έχει ένταση. Μια ρουτίνα που τροφοδοτεί παραστάσεις τη ζωή σου, και σε κάνει να νιώθεις πολύ πιο ενεργός και συνάμα να έχεις και έναν λόγο ύπαρξης.
Το καλοκαίρι προσφέρει σαφώς πολύ ελεύθερο χρόνο ώστε οι μπαταρίες να γεμίσουν, όμως μην ξεχνάμε πως καθετί επαναφορτιζόμενο, αν μείνει παραπάνω ώρα στην πρίζα αρχίζει και παρουσιάζει προβλήματα. Για τον λόγο αυτό και αναφέρω πως η επιστροφή στην πραγματικότητα, δεν είναι κάτι το οποίο είναι πάντοτε εξαναγκαστικό και βάρβαρο.
Άλλωστε αυτό είναι το αλάτι της ζωής. Το να εργάζεσαι σκληρά περιμένοντας την πρώτη ευκαιρία για να κάτσεις πίσω ήσυχα και να απολαύσεις τον κόπο σου. Η συνεχής τσίτα και ο συνεχής νωθρός βίος δεν οδηγούν πουθενά. Θα με ρωτήσεις αναγνώστη μου πού το πάω. Δεν θα σου απαντήσω. Απλά το σχολιάζω. Και μπορεί να σχολιάζω αυτά που όλοι παρατηρούν, και αυτό να μην έχει ενδιαφέρον, όμως επαναλαμβάνω πως δεν θα γράψω δοκίμια. Όταν χρειαστεί να σχολιάσω κάτι γενικότερο, θα το κάνω.
ΥΓ. Καλώς ήρθες...
ΥΓ2. Ένα Rest In Peace στον John Lord των Deep Purple. Έστω και ετεροχρονισμένα. http://www.youtube.com/watch?v=PfAWReBmxEs
ΥΓ3. Το τραγούδι της ανάρτησηςαυτής
http://www.youtube.com/watch?v=YsvnSWKz0dA
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου