H αποχή από τις αναρτήσεις δεν οφείλεται σε καμία περίπτωση σε εορταστικές εκδηλώσεις. Δε θα πήγαινε πίσω το Λεμόνι, σε καμία περίπτωση, λόγω μεγαλογιορτών που αφορούν το πανελλήνιο ή προσωπικά τον γράφοντα. Το Πάσχα και οι διακοπές του σχόλασαν, δεδομένου πως σήμερα, Δευτέρα του Πάσχα και του αγίου Γεωργίου, έχουμε την τελευταία μεγάλη εκδήλωση εορτασμών γι'αυτό το πακετάκι των δύο εβδομάδων που πολλοί ξεκουράζονται από τις όποιες υποχρεώσεις τους.
Μουδιασμένο, θα χαρακτήριζα το φετινό Πάσχα, χωρίς να απέχει ιδιαίτερα από τα προηγούμενα. Το φτωχό τραπέζι του εργένη από πλευράς ποικιλίας, η απάθεια του κόσμου, που πάει στην εκκλησία παρά πέντε για να φύγει και πέντε, άντε και δέκα γιατί πρέπει να δείξει τα φανταχτερά του ρούχα που επίτηδες φόρεσε, αφού το απαιτεί η περίσταση, οι γύφτισσες που πουλάνε λαμπάδες και άλλα cult πλέον σκηνικά, τα οποία εκμαύλισαν ακόμα και το Πάσχα.
Απορίας άξιο, για μένα είναι το πώς γίνεται αρκετά άτομα να περνούν πάντα καλά. Πώς γίνεται ορισμένοι να βρίσκονται πάντοτε σε μια ευφορία η οποία τους παρακινεί να τρέπουν καθετί σε γιορτή και να μη διστάζουν ενώ κατακρίνουν τα γεγονότα των ημερών και χλευάζουν ανελλιπώς, να εκμεταλλεύονται τις μέρες για γλέντι και καλοπέραση. Θα ήθελα ειλικρινά να συμμερίζομαι λίγο από το μυαλό τους. Σίγουρα τα πράγματα θα μου φαίνονταν πιο όμορφα, με την προοπτική του γλεντιού σε κάθε δυνατή περίσταση.
Στα πλαίσια μιας πιο ανεκτικής συμπεριφοράς, δε θα κριθεί η παραπάνω στάση ζωής, καθώς θα λάβει την κρίση της από μόνη της, στην ώρα της. Το μόνο που πρέπει να αναφερθεί, με αρκετή δόση γραφικότητα, είναι κάτι που μας έλεγε στο δημοτικό ένας δάσκαλος που είχαμε. "Η ζωή είναι ένα τριαντάφυλλο, μυρίζει ωραία, αλλά για να το πιάσεις και να το μυρίσεις έχει αγκάθια και πρέπει να προσέξεις."
ΥΓ. Χριστός ανέστη
ΥΓ2. Χρόνια πολλά στη μισή Ελλάδα
ΥΓ3. "Η ποίησις είναι το καταφύγιο που φθονούμε"
Μουδιασμένο, θα χαρακτήριζα το φετινό Πάσχα, χωρίς να απέχει ιδιαίτερα από τα προηγούμενα. Το φτωχό τραπέζι του εργένη από πλευράς ποικιλίας, η απάθεια του κόσμου, που πάει στην εκκλησία παρά πέντε για να φύγει και πέντε, άντε και δέκα γιατί πρέπει να δείξει τα φανταχτερά του ρούχα που επίτηδες φόρεσε, αφού το απαιτεί η περίσταση, οι γύφτισσες που πουλάνε λαμπάδες και άλλα cult πλέον σκηνικά, τα οποία εκμαύλισαν ακόμα και το Πάσχα.
Απορίας άξιο, για μένα είναι το πώς γίνεται αρκετά άτομα να περνούν πάντα καλά. Πώς γίνεται ορισμένοι να βρίσκονται πάντοτε σε μια ευφορία η οποία τους παρακινεί να τρέπουν καθετί σε γιορτή και να μη διστάζουν ενώ κατακρίνουν τα γεγονότα των ημερών και χλευάζουν ανελλιπώς, να εκμεταλλεύονται τις μέρες για γλέντι και καλοπέραση. Θα ήθελα ειλικρινά να συμμερίζομαι λίγο από το μυαλό τους. Σίγουρα τα πράγματα θα μου φαίνονταν πιο όμορφα, με την προοπτική του γλεντιού σε κάθε δυνατή περίσταση.
Στα πλαίσια μιας πιο ανεκτικής συμπεριφοράς, δε θα κριθεί η παραπάνω στάση ζωής, καθώς θα λάβει την κρίση της από μόνη της, στην ώρα της. Το μόνο που πρέπει να αναφερθεί, με αρκετή δόση γραφικότητα, είναι κάτι που μας έλεγε στο δημοτικό ένας δάσκαλος που είχαμε. "Η ζωή είναι ένα τριαντάφυλλο, μυρίζει ωραία, αλλά για να το πιάσεις και να το μυρίσεις έχει αγκάθια και πρέπει να προσέξεις."
ΥΓ. Χριστός ανέστη
ΥΓ2. Χρόνια πολλά στη μισή Ελλάδα
ΥΓ3. "Η ποίησις είναι το καταφύγιο που φθονούμε"
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου