Πρωτομαγιά χτες. Γιορτή των εργατικών τάξεων ανά την υφήλιο. Σχόλη για αυτούς που σέβονται τις επιδιώξεις ορισμένων, για να υπάρχει σήμερα μια τάξη στα εργασιακά ζητήματα. Θεσμικά πάντα μιλώντας, γιατί επί τω πρακτέω, δεν αλλάζει τίποτα. Ίσως τα πράγματα να γίνονται ολοένα και χειρότερα για το σύγχρονο εργατικό δυναμικό. Τα συνδικάτα υπολειτουργούν και οι συνεταιρισμοί φθίνουν, για να μην πω πως πνέουν τα λοίσθια.
Εβδομάδα των Παθών επίσης. Σήμερα, Μ.Πέμπτη ο Χριστός κάλεσε τους μαθητές του σε γεύμα, τους έπλυνε τα πόδια, προσευχήθηκε και έπειτα ο Ιούδας επιτέλεσε το ρόλο που πάντα υπάρχει σε κάθε μεγαλειώδη ιστορία, αυτόν του προδότη. Το Πάσχα πλησιάζει και οι οικογένειες θα έρθουν πάλι πιο κοντά, τυφλά υιοθετώντας αυτόν τον κακοήθη όγκο, που ονομάζεται "οικογενειακή συσπείρωση". Πρόκειται για καρκίνωμα, καθώς τον παρουσιάζει η κάθε οικογένεια, σε περιοδικές φάσεις, σε χριστιανικές και ονομαστικές εορτές, γενέθλια, επετείους. Κατά τ΄άλλα, στέλνει ο ένας τον άλλον στο διάολο, συνεχώς όλο τον χρόνο μη συνειδητοποιώντας την ευχή που δίνει.
Το οξύμωρο της κατάστασης, είναι πως κατά κόρον, αυτό που ονομάζεται "σόι" συσπειρώνεται στα χωριά του ή έστω σε κλειστούς χώρους, τα Χριστούγεννα και το Πάσχα και δευτερευόντως το Δεκαπενταύγουστο. Το "σόι" είναι η διευρυμένη οικογένεια που μπορεί ο δείκτης πίστεώς της στον χριστιανισμό να κυμαίνεται από τη θρησκοληψία στην αθεΐα. Παρόλ' αυτά όλοι θα μαζευτούν Χριστούγεννα και Πάσχα, έστω για να τιμήσουν το θεσμό της οικογένειας, "κατά τα χριστιανικά ιδεώδη". Μια θρησκεία στης οποία την Αγία Γραφή, το πρώτο βιβλίο -Γένεσις-, περιγράφει αδελφοκτονία. Απίστευτο κι όμως αληθινό. Ο άνθρωπος επιλέγει τότε να θυμηθεί πως συνδέεται με συγγενικούς δεσμούς με κάποιους άλλους ανθρώπους, που στην Πολιτεία του Πλάτωνα, δε θα γνώριζε ποτέ.
Καλά όλα αυτά, αλλά ίσως μέρες που είναι να μην χρειάζονται αυτές οι σκέψεις να καταγράφονται. Όχι τίποτα άλλο, αλλά φοβάμαι, δε στο κρύβω αναγνώστη μου, πως ο Θεός δεν καταλαβαίνει πόσο τον πιστεύω, και θα με θεωρήσει βλάσφημο για αυτά που γράφω. Ας είναι. Πόσοι και πόσοι συνέλαβαν διαφορετικά τον Χριστιανισμό και τον αγάπησαν. Άλλος ένας δε θα είναι τίποτα πάνω στη στοίβα.
ΥΓ«Σήμερον κρεμᾶται ἐπὶ ξύλου ὁ ἐν ὕδασι τὴν γῆν κρεμάσας
Στέφανον ἐξ ἀκανθῶν περιτίθεται ὁ τῶν ἀγγέλων Βασιλεύς.
Ψευδῆ πορφύραν περιβάλλεται ὁ περιβάλλων τὸν οὐρανὸν ἐν Νεφέλαις.
Ῥάπισμα κατεδέξατο ὁ ἐν Ἰορδάνῃ ἐλευθερώσας τὸν Ἀδάμ.
Ἥλοις προσηλώθη ὁ Νυμφίος τῆς Ἐκκλησίας.
Λόγχῃ ἐκεντήθη ὁ Υἱὸς τῆς Παρθένου.
Προσκυνοῦμεν σου τὰ πάθη, Χριστέ.
Δεῖξον ἡμῖν καὶ τὴν ἔνδοξόν σου ἀνάστασιν».
Εβδομάδα των Παθών επίσης. Σήμερα, Μ.Πέμπτη ο Χριστός κάλεσε τους μαθητές του σε γεύμα, τους έπλυνε τα πόδια, προσευχήθηκε και έπειτα ο Ιούδας επιτέλεσε το ρόλο που πάντα υπάρχει σε κάθε μεγαλειώδη ιστορία, αυτόν του προδότη. Το Πάσχα πλησιάζει και οι οικογένειες θα έρθουν πάλι πιο κοντά, τυφλά υιοθετώντας αυτόν τον κακοήθη όγκο, που ονομάζεται "οικογενειακή συσπείρωση". Πρόκειται για καρκίνωμα, καθώς τον παρουσιάζει η κάθε οικογένεια, σε περιοδικές φάσεις, σε χριστιανικές και ονομαστικές εορτές, γενέθλια, επετείους. Κατά τ΄άλλα, στέλνει ο ένας τον άλλον στο διάολο, συνεχώς όλο τον χρόνο μη συνειδητοποιώντας την ευχή που δίνει.
Το οξύμωρο της κατάστασης, είναι πως κατά κόρον, αυτό που ονομάζεται "σόι" συσπειρώνεται στα χωριά του ή έστω σε κλειστούς χώρους, τα Χριστούγεννα και το Πάσχα και δευτερευόντως το Δεκαπενταύγουστο. Το "σόι" είναι η διευρυμένη οικογένεια που μπορεί ο δείκτης πίστεώς της στον χριστιανισμό να κυμαίνεται από τη θρησκοληψία στην αθεΐα. Παρόλ' αυτά όλοι θα μαζευτούν Χριστούγεννα και Πάσχα, έστω για να τιμήσουν το θεσμό της οικογένειας, "κατά τα χριστιανικά ιδεώδη". Μια θρησκεία στης οποία την Αγία Γραφή, το πρώτο βιβλίο -Γένεσις-, περιγράφει αδελφοκτονία. Απίστευτο κι όμως αληθινό. Ο άνθρωπος επιλέγει τότε να θυμηθεί πως συνδέεται με συγγενικούς δεσμούς με κάποιους άλλους ανθρώπους, που στην Πολιτεία του Πλάτωνα, δε θα γνώριζε ποτέ.
Καλά όλα αυτά, αλλά ίσως μέρες που είναι να μην χρειάζονται αυτές οι σκέψεις να καταγράφονται. Όχι τίποτα άλλο, αλλά φοβάμαι, δε στο κρύβω αναγνώστη μου, πως ο Θεός δεν καταλαβαίνει πόσο τον πιστεύω, και θα με θεωρήσει βλάσφημο για αυτά που γράφω. Ας είναι. Πόσοι και πόσοι συνέλαβαν διαφορετικά τον Χριστιανισμό και τον αγάπησαν. Άλλος ένας δε θα είναι τίποτα πάνω στη στοίβα.
ΥΓ«Σήμερον κρεμᾶται ἐπὶ ξύλου ὁ ἐν ὕδασι τὴν γῆν κρεμάσας
Στέφανον ἐξ ἀκανθῶν περιτίθεται ὁ τῶν ἀγγέλων Βασιλεύς.
Ψευδῆ πορφύραν περιβάλλεται ὁ περιβάλλων τὸν οὐρανὸν ἐν Νεφέλαις.
Ῥάπισμα κατεδέξατο ὁ ἐν Ἰορδάνῃ ἐλευθερώσας τὸν Ἀδάμ.
Ἥλοις προσηλώθη ὁ Νυμφίος τῆς Ἐκκλησίας.
Λόγχῃ ἐκεντήθη ὁ Υἱὸς τῆς Παρθένου.
Προσκυνοῦμεν σου τὰ πάθη, Χριστέ.
Δεῖξον ἡμῖν καὶ τὴν ἔνδοξόν σου ἀνάστασιν».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου