Γκρεμός

Γκρεμός, φαράγγι, δίχως επιστροφή. Απλά πέφτεις. Συνειδητοποιείς και πέφτεις. Πέφτοντας κλαις, γιατί δε στέκεσαι πιστός σε αυτά που διακηρύσσεις όπου σταθείς και βρεθείς. Γιατί το σημείο στο οποίο βρίσκεσαι, θα μπορούσε να έχει αποφευχθεί αν δεν έμενες πιστός στα ιδανικά και τα ιδεώδη που εκπροσωπείς. Και δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από το να πηγαίνεις κόντρα στις αρχές σου, όποιες κι αν είναι αυτές.

Αποφάσισα πριν καιρό να παραδοθώ όπως τόσοι και τόσοι άνθρωποι, στο ωραιότερο πράγμα επί γης. Σε αυτό, που αποτελεί τον κυρίαρχο λόγο για να τιμωρηθείς, εφόσον οδηγηθείς στην Κρίση, όπως υποστηρίζει η χριστιανική πίστη. Τα πάθη. Το πάθος για οτιδήποτε σε γεμίζει. Να παραδοθείς σε αυτό και να σε κυριεύσει ολοκληρωτικά. Να ζεις για αυτό και να επιδιώκεις μόνο αυτό. Το πάθος για ένα άτομο, το πάθος για μια συνήθεια, το πάθος για μια απόλαυση, το πάθος για ένα χόμπι. Για όλα αυτά που μπαίνουν σαν αλάτι στη ζωή σου.

Όταν περιέρχεσαι σε ένα αδιέξοδο, η εύκολη λύση είναι αυτή. Όταν δε, δεν έχεις μέτρο γενικότερα, πέφτεις με τα μούτρα κάτι το οποίο βραχυπρόθεσμα θα σου γυρίσει μπούμερανγκ. Και είναι σίγουρο αυτό, δεδομένου πως στη ζωή σου δε φημίζεσαι και για την τύχη σου. Στη σημείο αυτό, βρίσκεσαι πραγματικά στο κενό. Η στιγμή της συνειδητοποίησης πως τα πάθη σου σε οδηγούν στην κατάρρευση, στον προαναφερθέντα "γκρεμό", είναι οδυνηρή. Πόσο μάλλον όταν το πώς θα αντιδράσεις πηγαίνει κόντρα στις αξίες σου.

Οι επιλογές είναι δυο. Να συνεχίσεις στον γκρεμό ή λίγο πριν την ελεύθερη πτώση να κάνεις μια μεταβολή και να βαδίσεις προς μια άλλη κατεύθυνση. Κι εκεί έρχεται το χαστούκι. Το εσωτερικό χαστούκι από τον ίδιο σου τον εαυτό. Ο άγγελος που σου λέει να αναθεωρήσεις και το διαβολάκι που σε παρακινεί να μην φέρεις τα πάνω κάτω στον τρόπο δράσης και σκέψης σου απλά για μια αναποδιά. 

Η εσωτερική πάλη είναι έντονη, κάτι που επιδεινώνει τον γκρεμό σου, και τον κάνει όλο και πιο βαθύ κι απόκρημνο.

Επομένως, πρέπει για το καλό σου, να αφήσεις ίσως τον καλύτερό σου φίλο επ'αόριστον, να ρίξεις το τέμπο της ζωής που ακολουθείς, να αλλάξεις άρδην τις συνήθειές σου, και γενικά να μην κάνεις μια απλή μεταβολή, αλλά να προχωρήσεις τόσο μακριά από αυτόν τον γκρεμό, ώστε να μην έχεις καμιά οπτική επαφή μαζί του. Βέβαια φέρεσαι ανήθικα απέναντι στα πιστεύω του παλιού σου εαυτού. Έτσι φαίνεται σε σένα όμως ενώ ο άνθρωπος αλλάζει συνήθειες, δεν αλλάζει παραξενιές και ιδεώδη. Απλά τα παραμερίζει. Και σε τελική ανάλυση, αν είναι πράγματι ανήθικο απέναντι στις ιδέες σου, ας είναι. Ο αμοραλισμός είναι το τελικό βήμα της καταξίωσης και της απελευθέρωσής σου, από τα ανθρώπινα περιοριστικά δεσμά.

Να παίξεις, για πάντα να ζήσουμε

Να πεθάνει αυτός

Και θα βγω να το φωνάξω

Γαμιέται ο θάνατος

ΥΓ. Είναι καιρός για αλλαγές πράγματι.