Μια φορά κι έναν καιρό,είχε ξεβράσει η θάλασσα χιλιάδες καβούρια. Ο ήλιος έκαιγε,τα καβούρια είχαν χάσει τον προσανατολισμό τους και σε λίγο θα ψόφαγαν.
Βρέθηκε λοιπόν ένας άνθρωπος,μπροστά σε αυτό το θέαμα κι άρχισε να πετά ένα-ένα τα καβούρια προς τη θάλασσα. Κάποιος άλλος που τον είδε,αντί να βοηθήσει,του λέει ότι είναι άσκοπο αυτό που έκανε και δε μπορεί να τα σώσει. Κι εκείνος,πετώντας ακόμα ένα στη θάλασσα,του απαντά "Ναι δε μπορώ να τα γλιτώσω όλα,ρώτα όμως κι αυτό εδώ που σώθηκε."
Δώσε δεύτερες ευκαιρίες κι ας είναι μάταιες και αποτυχημένες.
ΥΓ. Μπορείς ; Δεν μπορεις!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου