Χρηματιστήριο

Το αναπάντεχο προκαλεί φόβο όμως μπορεί να λειτουργήσει ευεργετικά για τη ζωή σου. Πόσο μάλλον όταν η ζωή σου αναλώνεται στη μιζέρια, οι αναλαμπές ευτυχίες μέσα σε αυτήν αποτελούν σοβαρά κίνητρα για να συνεχίσεις. Ευγενικές κινήσεις, τυχαία αγγίγματα, χειραψίες στιβαρές και αντρίκιες κι όχι πεθαμένα χέρια μέσα σε ζωηρές παλάμες. Κι όλα αυτά αναπάντεχα. Από εκεί που δεν το περιμένεις.
Γιατί, σαν άνθρωποι έχουν όλοι προσδοκίες από τους γύρω τους. Και έτσι είναι. Σε μια εποχή συμφέροντος και ξεδιαντροπιάς, αυτό που χαρακτηρίζει τον πλανήτη είναι οι σαθρές ανθρώπινες σχέσεις που χτίζονται πάνω σε πύργους από τραπουλόχαρτα. Μέχρι ένα σημείο, τα άτομα που σε περιβάλλουν σε 'πληρώνουν' κι έτσι συνεχίζετε το οδοιπορικό σας σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Κάποια στιγμή όμως επέρχεται η στιγμή της συνειδητοποίησης πως τα άτομα αυτά δεν μπορούν να συνεχίσουν να είναι δίπλα σου, γιατί χάθηκε το "αναπάντεχο". Χάθηκαν όλα αυτά που θα σου έλεγαν και θα σε ξάφνιαζαν ευχάριστα. Χάθηκε το ενδιαφέρον.
Αν έχεις μαθηματική σκέψη ή έστω έχεις μια κλίση προς τη θετική θεώρηση του κόσμου, δηλαδή επιλέγεις τα λογικά κριτήρια παρά τη συναισθηματική φόρτιση, θα πρέπει να βάλεις πολύ καλά στο μυαλό σου πως οι άνθρωποι είναι μετοχές. Και όχι "ενεργητικές" ή "παθητικές", αλλά χρηματιστηριακές μετοχές. Κάποιες από αυτές παρουσιάζουν αρχικά τεράστια άνοδο και επενδύεις πολλά, φτάνοντας κάποια στιγμή σε ένα τέλμα στο οποίο χάνεις τα χρήματά σου. Κάποιες άλλες έχουν καθοδική τάση με στιγμές αναλαμπών που ενώ θες να τις βοηθήσεις δεν επενδύεις πάνω τους γιατί η συνεχής κατηφόρα ξέρεις πως δε θα σε πληρώσει. Και είναι και αυτές οι μετοχές που σου δείχνουν συνέχεια μια σταθερότητα και πολλές φορές ανεβαίνουν τόσο πολύ που απορείς μαζί τους. Σε αυτές κυρίως πρέπει να επενδύεις. Κάποια στιγμή θα σκαρφαλώσουν ψηλά. Και αυτό είναι δεδομένο.
Είναι πραγματικά κρίμα και άδικο που ο άνθρωπος επιδιώκει μόνο την καλοπέρασή του. Μόνο τη διασκέδασή του, που ακόμα και αυτό το επιδιώκει με τα λάθος μέσα και καταλήγει να γίνεται δέσμιος του κάθε πάθους του. Σε βαθμό τέτοιο, όλο αυτό, που αλλοτριώνεται τόσο πολύ, που πια η διαδικασία της διασκέδασης τον κουράζει. Παρόλ' αυτά συνηθισμένος στην καθημερινή τριβή με τον αργό του θάνατο, συνεχίζει στο διηνεκές να συμβιβάζεται με μια κατάσταση η οποία δεν έχει να του δώσει κάτι παραπάνω, αλλά δεν τον απογοητεύει κιόλας. Δεν μπορεί να προχωρήσει στο ανώτερο βήμα της ψυχαγωγίας ούτε στο κατώτερο σκαλί της απάθειας. Η ψυχαγωγία είναι κάτι άγνωστο, ενώ η απάθεια είναι το εύκολο σκαλί, το οποίο φοβάται και δε ρισκάρει να μεταβάλλει τον κόσμο γύρω του.

Ο κόσμος αυτός έχει ανάγκη από πολλά πράγματα, μέσα στα οποία συμπεριλαμβάνονται νοοτροπίες αλλαγμένες και καινοτόμοι τρόποι δράσης για την ανύψωση του επιπέδου σκέψης και ζωής. Κινητήριος δύναμη του πλανήτη, η θέληση, και μεσάζων στην προσπάθεια αυτή, ο άνθρωπος. Ο άνθρωπος όμως είναι πραγματικά "λίγος" πλέον για να κάνει πράγματα για τον ίδιο. Να αυτο-οργανωθεί. Να πάρει τη ζωή στα χέρια του, και σιγά σιγά με πνευματική τροφή να αγγίξει ένα επίπεδο στο οποίο θα είναι συναισθηματικά αλλά και εν γένει, αυτάρκης.

Καμία εξάρτηση, συμβολική ή κυριολεκτική, κανένα άγχος απομόνωσης. Απλές μονάδες που συνεργάζονται. Η προσωπική επαφή δεν ευόδωσε. Οφείλουμε να συμβιβαστούμε με αυτό και να συνεχίσουμε προς μια άλλη κατεύθυνση. Προς άλλους ορίζοντες. Μοναχικούς, και σκεπτόμενους.

To λέει άλλωστε και ο μέγας ποιητής.


'Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,
τούτο προσπάθησε τουλάχιστον
όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου,
μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες'


ΥΓ. Το Χρηματιστήριο κατέρρευσε. Που να επενδύσεις ;
ΥΓ2. Να έχετε χόμπι. Από συλλογή γραμματοσήμων μέχρι τα ταξίδια με αεροπλάνα.