40βαθμοίΚελσίου

Μιας και μιλούσαμε για timing. Ξυπνάς την ωραιότατη σωτήρια μέρα της 18ης Φεβρουαρίου και διαπιστώνεις πως έχεις πυρετό. Κανένα πρόβλημα ως εδώ θα πεις. Έλα όμως που είμαι άυπνος γιατί δεν μπορώ εδώ και κάνα δίμηνο να κοιμηθώ φυσιολογικά. Έλα όμως που έδινα στις 16.30 κομβικής φύσεως μάθημα στη σχολή.
Μετά σου λέει να μη βρίζεις και να μη γίνεσαι αντίχριστος. Οκ. Εγώ φταίω που αρρώστησα, αλλά ρε Θεέ, βλέπεις πως μπαίνει η ζωούλα μου σε μια τάξη. Γιατί να μου τα κάνεις αυτά ; Τι σου φταίω ο έρημος ; Δεν μπορεί να ορθοποδήσει κανείς, εσύ εκεί να τον τυραννάς. Λες και δεν υπάρχουν κακοί άνθρωποι στον κόσμο και επιλέγεις εμάς, τα φιλήσυχα ανθρωπάκια που συμπληρώνουμε όμορφα και γαλήνια την πλάση...

Άλλο ένα μάθημα για το πέρας της εξεταστικής. Πραγματικά η γη της Επαγγελίας φαίνεται όλο και πιο κοντά. Η όαση στην έρημο του συνεχόμενου διαβάσματος φτάνει αισίως. Νέο εξάμηνο, νέες παραστάσεις, νέες συγκινήσεις. Ελπίζω τουλάχιστον.

Ας μπει η άνοιξη να ανθίσει ο ήλιος στον ελληνικό ουρανό. Δε διώχνω τον χειμώνα, απλά αναγνώστη μου, θέλω να μυρίσω Απρίλη όσο ποτέ.

ΥΓ. Άντε να δούμε.
ΥΓ2. Άλλος πάει αριστερά, άλλος ευθεία, άλλος δεξιά. Ο καθένας το δρόμο του. Υπάρχουν όμως και στενά που θα βρεθούμε πάλι πρόσωπο με πρόσωπο.