Τελευταία Εδάφια

Eίμαι ευάλωτος ξανά απέναντι μου
ενα στυλό,ενα μπουκάλι και μια στοίβα χαρτιά
η πένα μου σεισμική δόνηση με επίκεντρο την καρδιά μου
βουτάω βαθιά στα άδυτα των συναισθημάτων μου
εκεί έχει βουτήξει σε λήθαργο η ομορφιά μου
εκεί γεννιέται το πάθος να γράψω
εκεί μαθαίνω για μένα
εκεί φτάνω λίγο πιο κοντά στο μηδέν
κι όλα αυτά μέσα σε ένα ψηφιακό ον χωρητικότητας εβδομήντα λεπτών
αν όλα πήγαν κατ' ευχήν
τώρα θα πρέπει να μ' ακούς
αν πάλι δεν πήγαν αυτή η κόλλα θα ξεχαστεί μην σε τρομάζει
ο χρόνος καλπάζει
η όλη διαδικασία αλλάζει
και η μητέρα ποίηση μ' όλα αυτά που βλέπει τριγύρω της σπαράζει
μάθε το πολεμήθηκα
πισώπλατα χτυπήθηκα
κατηγορήθηκα για τον ρομαντισμό μου κι αυτό ποτέ μου δεν το απαρνήθηκα
ποτέ μου δεν κινήθηκα ανήθικα
ένιωθα απλά σαν ηλιαχτίδα μέσα στην νύχτα
απλά μιλούσα ειλικρινά
ηχογράφησε αυτό που ακούς.... μάθε για μένα
επενδύεις χορηγούς σε αυτήν την πένα
διαβάζεις εδάφια τελευταία χαμένα
επάνω στις τέσσερις εποχες
με τον χιονιά σμιλεμένα
πλαισιωμένα με φύλλα κιτρινισμένα
και πνιγμένα μέσα στο μπλε βαφτισμένα
κι όλα αυτά σαν τριαντάφυλλα ανθισμένα
αν έχεις πρόβλημα μ' αυτό σήμερα άστο σε μένα
δώσε μου την ποίηση πόρνη,στην παραδίδω πίσω παρθένα


Αρνούμαι πεισματικά
την όποια προσπάθεια ταυτίσεως με οτιδήποτε
εκπροσωπώ το παράδοξο
εκσφενδονίστηκα  μέχρι το χθες
πήρα μια στάλα έμπνευση μετά μαστούρωσα
με μουσικές
μάθε να σέρνεσαι,να χάνεις να έρπεσαι
λαμβάνω μηνύματα που δεν λαμβάνεις
είτε το δέχεσαι η δεν το δέχεσαι
είμαι η στάθμη που απολαμβάνεις να ονομάζεις πάτο
δεν λησμονώ
η πένα γράφει φρενιασμένη στο χαρτί
χαράζει κι αναρωτιέμαι πόση παράνοια μπορώ να εκφράσω
όταν ξεχνιέμαι να πάρει
συλλαβιστά ψηλαφίζω αυτό το σκοτεινό κελάρι
''πουλάω την τέχνη φτηνά''
σε κάποιο δισκογραφικό παζάρι
ρίχνω το ζάρι ξανά
κι αλλάζω όψη πριν να σαλπάρει
της τελευταίας μου ιδέας η άποψη
τώρα κοιτάζω το χαρτί σαν της ψυχής μου την κάτοψη
κι έτσι παγώνω
να πάρει,ο κύβος ερρίφθη
συναντάω την δύναμη, άλλος την βαφτίζει νταβατζή, άλλος σερίφη
σε σκουριασμένα γραμμόφωνα ο γρίφος ελύθη
υπογράφω τα τελευταία εδάφια
ο γρίφος ελύθη ή μήπως μόλις εγγενήθη
τρία λεπτά και πενήντα δεύτερα ταξίδι αναψυχής στην πανέμορφη λήθη
ανοίξτε σαμπάνιες ηλίθιοι
παίρνω τον ρόλο του κακού λύκου και σ' αυτό το παραμύθι
''δώστε χρήμα στα ήθη και σεβασμό σ' αυτό που πείθει''
ρίξτε με απόψε στην πυρά
γιατί η τέχνη εκεί ανήκει