Επιτέλους βροχή. Υγρασία και γιατί όχι ; Και ψύχρα.. Ναι, το βράδυ ψύχρα. Όχι ακόμα κρύο. Θα έρθει κι αυτό με την σειρά του. Προς το παρόν έχουμε ένα ξαδερφάκι του που διόλου ενοχλητικό είναι. Κάθε άλλο. Καιρός να ντυθείς με κάτι μακρύ. Να χώσεις τις βερμούδες σου στη ντουλάπα και να βάλεις το τζιν και τα παπούτσια σου και να βγεις έξω.
Προορισμός ; Ουδείς. Απλά να βγεις. Στη δεξιά τσέπη του τζιν τα χαρτάκια και τα φίλτρα σου. Στην αριστερή το κινητό σου. Στην κωλότσεπη ο καπνός σου, και στις τσέπες της ζακέτας σου τα κλειδιά σου, το mp3 σου, περιτυλίγματα από τσίχλες, τσίχλες κλειστές, αναπτήρες, εισιτήρια, και άλλα μικρά πράγματα που μπορεί να έχεις μέσα στη ζωή σου θέλοντας και μη.
Βγες. Περπάτα. Πήγαινε όπου να'ναι χωρίς να αναρωτιέσαι αν πρέπει να ακολουθήσεις κάποια συγκεκριμένη πορεία, αν θα στην πέσουν σε κανένα στενό ή αν θα σε δει κανείς και θα αναρωτιέται τι κάνεις τέτοια ώρα έξω. Ξέχασα στο σημείο αυτό να σου πω το καλύτερο. Θα βγαίνεις βράδυ. Εκεί είναι η ζωή τελικά. Πέρασα από τη μια άποψη στην άλλη ουκ ολίγες φορές αλλά κατέληξα πως η ζωή είναι το βράδυ. Τότε νιώθεις τα πάντα περισσότερο. Ακόμα και τις αρθρώσεις σου αν προσπαθήσεις θα τις ακούσεις λες και είσαι στο διάστημα. Τα σκουριασμένα σου γόνατα και τα σάπια δάχτυλα σου.
Θα ανάψεις το τσιγάρο σου, θα ακούσεις ένα κομμάτι που ανακάλυψες τυχαία πως σου άρεσε και το είχες μαζί με άλλα στο mp3 σου, θα τσεκάρεις το κινητό σου για καμιά κλήση ή μήνυμα (ειδικά αν περιμένεις κάτι τέτοιο) και τότε θα πάρεις τη μεγάλη απόφαση. Την απόφαση να διαλέξεις το παγκάκι ή το παρκάκι ή το γηπεδάκι που θα κάτσεις. Του κάνεις μεγάλη τιμή κι ας μην το ξέρεις. Είναι ο φίλος σου κι ας το υποτιμάς σβήνοντας στο πάτωμά του το τσιγάρο σου. Δεν έχεις κανέναν άλλον πέρα από τον χώρο που σε φιλοξενεί. Και πάντα σε φιλοξενεί. Αν θέλει να σε διώξει θα το κάνει με τον τρόπο του. Θα στείλει μπάτσους, θα περάσει κάποιος περίεργος, θα μαζευτούν άλλες παρέες. Αν από την άλλη σε θέλει, τότε είναι η μαγεία. Θα στείλει μια περίεργη γάτα που απλά θα σε κοιτάξει και θα φύγει. Θα φέρει έναν αέρα που απλά θα κουνήσει λίγο τα φύλλα να σου δείξει πως κι αυτό ζει, αισθάνεται, καταλαβαίνει.
Το γηπεδάκι σου, θα σε θέλει πάντα εκεί. Όταν θα φεύγεις να το κοιτάς και να το λες από μέσα σου "Θα ξανάρθω ρε". Δεν σε ακούει αλλά καταλαβαίνει. Αυτό θα είναι πάντα εκεί..
Αττικής και Κιθαιρώνος. http://www.youtube.com/watch?v=2ANDfNLH4bA
YΓ. Δεν έχει υστερόγραφο σήμερα...
Προορισμός ; Ουδείς. Απλά να βγεις. Στη δεξιά τσέπη του τζιν τα χαρτάκια και τα φίλτρα σου. Στην αριστερή το κινητό σου. Στην κωλότσεπη ο καπνός σου, και στις τσέπες της ζακέτας σου τα κλειδιά σου, το mp3 σου, περιτυλίγματα από τσίχλες, τσίχλες κλειστές, αναπτήρες, εισιτήρια, και άλλα μικρά πράγματα που μπορεί να έχεις μέσα στη ζωή σου θέλοντας και μη.
Βγες. Περπάτα. Πήγαινε όπου να'ναι χωρίς να αναρωτιέσαι αν πρέπει να ακολουθήσεις κάποια συγκεκριμένη πορεία, αν θα στην πέσουν σε κανένα στενό ή αν θα σε δει κανείς και θα αναρωτιέται τι κάνεις τέτοια ώρα έξω. Ξέχασα στο σημείο αυτό να σου πω το καλύτερο. Θα βγαίνεις βράδυ. Εκεί είναι η ζωή τελικά. Πέρασα από τη μια άποψη στην άλλη ουκ ολίγες φορές αλλά κατέληξα πως η ζωή είναι το βράδυ. Τότε νιώθεις τα πάντα περισσότερο. Ακόμα και τις αρθρώσεις σου αν προσπαθήσεις θα τις ακούσεις λες και είσαι στο διάστημα. Τα σκουριασμένα σου γόνατα και τα σάπια δάχτυλα σου.
Θα ανάψεις το τσιγάρο σου, θα ακούσεις ένα κομμάτι που ανακάλυψες τυχαία πως σου άρεσε και το είχες μαζί με άλλα στο mp3 σου, θα τσεκάρεις το κινητό σου για καμιά κλήση ή μήνυμα (ειδικά αν περιμένεις κάτι τέτοιο) και τότε θα πάρεις τη μεγάλη απόφαση. Την απόφαση να διαλέξεις το παγκάκι ή το παρκάκι ή το γηπεδάκι που θα κάτσεις. Του κάνεις μεγάλη τιμή κι ας μην το ξέρεις. Είναι ο φίλος σου κι ας το υποτιμάς σβήνοντας στο πάτωμά του το τσιγάρο σου. Δεν έχεις κανέναν άλλον πέρα από τον χώρο που σε φιλοξενεί. Και πάντα σε φιλοξενεί. Αν θέλει να σε διώξει θα το κάνει με τον τρόπο του. Θα στείλει μπάτσους, θα περάσει κάποιος περίεργος, θα μαζευτούν άλλες παρέες. Αν από την άλλη σε θέλει, τότε είναι η μαγεία. Θα στείλει μια περίεργη γάτα που απλά θα σε κοιτάξει και θα φύγει. Θα φέρει έναν αέρα που απλά θα κουνήσει λίγο τα φύλλα να σου δείξει πως κι αυτό ζει, αισθάνεται, καταλαβαίνει.
Το γηπεδάκι σου, θα σε θέλει πάντα εκεί. Όταν θα φεύγεις να το κοιτάς και να το λες από μέσα σου "Θα ξανάρθω ρε". Δεν σε ακούει αλλά καταλαβαίνει. Αυτό θα είναι πάντα εκεί..
Αττικής και Κιθαιρώνος. http://www.youtube.com/watch?v=2ANDfNLH4bA
YΓ. Δεν έχει υστερόγραφο σήμερα...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου