Σιχαίνομαι τα κοινά πράγματα. Δεν μου αρέσουν, ειδικά όταν πρόκειται για λόγια που λένε όλοι σε δύσκολες και μη στιγμές. Τα εκτιμώ μόνο αν μου τα λένε άτομα που αποδεδειγμένα τα εννοούν και δεν τα λένε με την κοινότοπη χροιά όλων. Η εισαγωγή αυτή έγινε γιατί μέσα σε αυτά τα λόγια είναι και το γνωστό "ζήσε τη ζωή σου σαν να μην υπάρχει αύριο".
Και θυμώνω με αυτήν την φράση γιατί την χρησιμοποιούν βολεμένα πλουσιόπαιδα τα οποία έχουν τα μέσα για να εκπληρώσουν κάθε τους επιθυμία και έχουν διασφαλισμένο το "αύριο" τους. Όταν λοιπόν, δεν κωλώνεις να κάνεις το οτιδήποτε (οικονομικά πάντα), και ξέρεις πως ο,τι κι αν κάνεις δεν θα μπεις και σε μεγάλο κίνδυνο τότε είναι πανεύκολο να βγάζεις διαγγέλματα τύπου, "ζεις μονό μια φορά", "ζήσε τη ζωή σου" και ούτω καθεξής.
Ας έρθουν να το πουν αυτό σε μας. Στα άτομα των λαϊκών συνοικιών του λεκανοπεδίου. Γιατί τελικά πρέπει να δίνουμε αξία στα πράγματα τα οποία είναι αληθινά. Και όχι από τη μαρκίζα του κάθε πράγματος να του φοράμε ταμπέλες. Ζεις την ζωή σου στο έπακρο. Πότε; Πίνοντας mojito κάθε μέρα στο BeD και στο DC ή περπατώντας στις γειτονιές της Αθήνας φοβούμενος για την προσωπική σου σωματική ακεραιότητα ; Σαφώς στον κόσμο της εφηβείας τα πρότυπα που περνάνε είναι τα πρώτα, αφού είναι πιο όμορφα. Και αμερικανοφερμένα. Το δεύτερο είναι επικίνδυνο, και αποφευκτέο. Και προς Θεού. Δεν θα ήθελα ο αδερφός μου να περπατάει στην Κυψέλη για να ζήσει τη ζωή του. Όμως αντίστοιχα δεν θα ήθελα να μου το παίζει γερόλυκος της ζωής επειδή μου πήγε και σε δέκα κλαμπάκια.
Δεν είναι λίβελλος εναντίον των πλουσίων αλλά πρέπει να επανεκτιμήσουμε κάποια πράγματα. Γιατί παρουσιάζεται ο εύπορος να σου εξιστορεί σκηνικά της ζωής του θεωρώντας πως είναι πλήρης έργων -αν όχι και ημερών-, και εσύ έχοντας ζήσει περισσότερα δεν του τα εξιστορείς γιατί ξέρεις πως ούτε θα τα εκτιμήσει ούτε και θα καταλάβει πως ο πιο έμπειρος είσαι εσύ που διαμένεις σε μια λαϊκή συνοικία και είναι αβέβαιο αν η μάνα σου θα έχει ετοιμάσει φαγητό γιατί είναι ολημερίς στη δουλειά. Πως είσαι εσύ, γιατί τα μάτια σου έχουν δει τη διαφθορά και την εγκληματικότητα να μεγαλώνουν στο διπλανό σου θρανίο. Πως είσαι εσύ που έχεις οδηγηθεί πέντε φορές στην εκκλησία με πένθιμες καμπάνες γιατί έχασες φίλους. Και για πάμπολλους άλλους λόγους.
Θα μου απαντήσεις τώρα ρωτώντας με: Και τι ; Είναι μαγκιά να ζεις στην παρανομία, να περπατάς στο σκοτάδι και να αράζεις μέχρι τα χαράματα σε παρκάκια και πλατείες ; Δεν ξέρω τι να σου απαντήσω γιατί μπορεί να το πάρεις κάπως γι'αυτό θα στο θέσω εντελώς διαφορετικά. Τι είναι τελικά μαγκιά και εμπειρία ζωής ; Το να σε απασχολεί αν θα σου φτάσουν τα λεφτά για να πας μπουζούκια και μετά στο Γκάζι και τέλος σε κανένα after, ή αν θα σου φτάσουν τα λεφτά για να πάρεις τσιγάρα και άμα περισσέψουν λίγα φραγκοδίφραγκα να ζητήσεις από τον κολλητό σου άλλα λίγα για να πάρεις μια μπύρα και να καθίσετε στο πιο κοινό γηπεδάκι της περιοχής σας ; Το να ξυπνάς και η πρώτη σου δουλειά θα είναι να ανεβάσεις τις φωτογραφίες από το μεγάλο ξενύχτι σου ή να ξυπνάς και να πηγαίνεις να δεις αν σου απάντησαν από εκείνη τη δουλειά που πριν τρεις μήνες έστειλες βιογραφικό για να μοιράζεις φυλλάδια (!) ; Το να κοιμάσαι σκεπτόμενος ότι αύριο είναι Κυριακή και παίρνεις 100 ευρώ για να περάσεις την εβδομάδα ή το να κάθεσαι απλά στο κρεβάτι σου σκεπτόμενος πως δεν μπορείς να κοιμηθείς επειδή σκέφτεσαι πως θες να κάνεις πράγματα στη ζωή σου ενώ δεν έχεις κανέναν πόρο για να τα εκπληρώσεις πέρα από αιματηρές οικονομίες στα πενιχρά χαρτζιλίκια των γονιών σου (επειδή δεν μπορούνε παραπάνω και το ξέρεις) ;
Ο Ζορμπάς του Καζαντζάκη δηλώνει πως δεν φοβάται τον θάνατο. Όμως φοβάται πως ανά πάσα στιγμή θα πεθάνει. Και γι'αυτό ζει την ζωή του στο έπακρο μη υπολογίζοντας τι μπορεί να αποτελέσει συνέπεια αυτού. Τρώει σαν να μην υπάρχει αύριο, πίνει, κάνει έρωτα. Του αρκούν τα λίγα. Τα καθημερινά και τα ανθρώπινα.
Το θέμα αναγνώστη μου είναι να μην δίνεις στη ζωή τόση σημασία. Άσε να της δίνουν σημασία αυτοί που επειδή την φοβούνται προσπαθούν να την ξεχάσουν κάνοντας ευτελή πράγματα. Αυτοί που την εξαγοράζουν με το μόνο μέσο που διαθέτουν. Εσύ δώσε σημασία στο να περνάς καλά όσο μπορείς με όσα έχεις, αλλά να έχεις στόχους και να μάχεσαι για περισσότερα. Και αν είσαι όντως μάγκας και κυνηγήσεις τα περισσότερα, τότε πάρε πίσω όλα όσα η ζωή σου στέρησε στο δεκαπλάσιο.
ΥΓ. Καλή επιτυχία στην Ελλάδα σήμερα. Μια καλή εμφάνιση, κι ας χάσουμε. Απλά να δει η Ευρώπη ποιοι είμαστε
ΥΓ2. Always draw the snake from the hole but with another's hand
ΥΓ3. http://www.youtube.com/watch?v=yqRcHCfbB1o&feature=results_video&playnext=1&list=PL76EDBBEAF58097B5
ΥΓ4.What else are you gonna do on a Saturday? Sit in your fuckin' armchair wankin' off to Pop Idols? Then try and avoid your wife's gaze as you struggle to come to terms with your sexless marriage? Then go and spunk your wages on kebabs, fruit machines and brasses? Fuck that for a laugh! I know what I'd rather do. Tottenham away, love it! http://www.youtube.com/watch?v=-ItlBeBcueY&oref=http%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fresults%3Fsearch_query%3DFOOTBALL%2BFACTORY%2BWHAT%2BELSE%26oq%3DFOOTBALL%2BFACTORY%2BWHAT%2BELSE%26aq%3Df%26aqi%3D%26aql%3D%26gs_l%3Dyoutube-reduced.3...21528.28748.0.28939.26.20.0.6.6.0.557.2566.7j12j5-1.20.0...0.0.GmURvNiOMQc&has_verified=1
Και θυμώνω με αυτήν την φράση γιατί την χρησιμοποιούν βολεμένα πλουσιόπαιδα τα οποία έχουν τα μέσα για να εκπληρώσουν κάθε τους επιθυμία και έχουν διασφαλισμένο το "αύριο" τους. Όταν λοιπόν, δεν κωλώνεις να κάνεις το οτιδήποτε (οικονομικά πάντα), και ξέρεις πως ο,τι κι αν κάνεις δεν θα μπεις και σε μεγάλο κίνδυνο τότε είναι πανεύκολο να βγάζεις διαγγέλματα τύπου, "ζεις μονό μια φορά", "ζήσε τη ζωή σου" και ούτω καθεξής.
Ας έρθουν να το πουν αυτό σε μας. Στα άτομα των λαϊκών συνοικιών του λεκανοπεδίου. Γιατί τελικά πρέπει να δίνουμε αξία στα πράγματα τα οποία είναι αληθινά. Και όχι από τη μαρκίζα του κάθε πράγματος να του φοράμε ταμπέλες. Ζεις την ζωή σου στο έπακρο. Πότε; Πίνοντας mojito κάθε μέρα στο BeD και στο DC ή περπατώντας στις γειτονιές της Αθήνας φοβούμενος για την προσωπική σου σωματική ακεραιότητα ; Σαφώς στον κόσμο της εφηβείας τα πρότυπα που περνάνε είναι τα πρώτα, αφού είναι πιο όμορφα. Και αμερικανοφερμένα. Το δεύτερο είναι επικίνδυνο, και αποφευκτέο. Και προς Θεού. Δεν θα ήθελα ο αδερφός μου να περπατάει στην Κυψέλη για να ζήσει τη ζωή του. Όμως αντίστοιχα δεν θα ήθελα να μου το παίζει γερόλυκος της ζωής επειδή μου πήγε και σε δέκα κλαμπάκια.
Δεν είναι λίβελλος εναντίον των πλουσίων αλλά πρέπει να επανεκτιμήσουμε κάποια πράγματα. Γιατί παρουσιάζεται ο εύπορος να σου εξιστορεί σκηνικά της ζωής του θεωρώντας πως είναι πλήρης έργων -αν όχι και ημερών-, και εσύ έχοντας ζήσει περισσότερα δεν του τα εξιστορείς γιατί ξέρεις πως ούτε θα τα εκτιμήσει ούτε και θα καταλάβει πως ο πιο έμπειρος είσαι εσύ που διαμένεις σε μια λαϊκή συνοικία και είναι αβέβαιο αν η μάνα σου θα έχει ετοιμάσει φαγητό γιατί είναι ολημερίς στη δουλειά. Πως είσαι εσύ, γιατί τα μάτια σου έχουν δει τη διαφθορά και την εγκληματικότητα να μεγαλώνουν στο διπλανό σου θρανίο. Πως είσαι εσύ που έχεις οδηγηθεί πέντε φορές στην εκκλησία με πένθιμες καμπάνες γιατί έχασες φίλους. Και για πάμπολλους άλλους λόγους.
Θα μου απαντήσεις τώρα ρωτώντας με: Και τι ; Είναι μαγκιά να ζεις στην παρανομία, να περπατάς στο σκοτάδι και να αράζεις μέχρι τα χαράματα σε παρκάκια και πλατείες ; Δεν ξέρω τι να σου απαντήσω γιατί μπορεί να το πάρεις κάπως γι'αυτό θα στο θέσω εντελώς διαφορετικά. Τι είναι τελικά μαγκιά και εμπειρία ζωής ; Το να σε απασχολεί αν θα σου φτάσουν τα λεφτά για να πας μπουζούκια και μετά στο Γκάζι και τέλος σε κανένα after, ή αν θα σου φτάσουν τα λεφτά για να πάρεις τσιγάρα και άμα περισσέψουν λίγα φραγκοδίφραγκα να ζητήσεις από τον κολλητό σου άλλα λίγα για να πάρεις μια μπύρα και να καθίσετε στο πιο κοινό γηπεδάκι της περιοχής σας ; Το να ξυπνάς και η πρώτη σου δουλειά θα είναι να ανεβάσεις τις φωτογραφίες από το μεγάλο ξενύχτι σου ή να ξυπνάς και να πηγαίνεις να δεις αν σου απάντησαν από εκείνη τη δουλειά που πριν τρεις μήνες έστειλες βιογραφικό για να μοιράζεις φυλλάδια (!) ; Το να κοιμάσαι σκεπτόμενος ότι αύριο είναι Κυριακή και παίρνεις 100 ευρώ για να περάσεις την εβδομάδα ή το να κάθεσαι απλά στο κρεβάτι σου σκεπτόμενος πως δεν μπορείς να κοιμηθείς επειδή σκέφτεσαι πως θες να κάνεις πράγματα στη ζωή σου ενώ δεν έχεις κανέναν πόρο για να τα εκπληρώσεις πέρα από αιματηρές οικονομίες στα πενιχρά χαρτζιλίκια των γονιών σου (επειδή δεν μπορούνε παραπάνω και το ξέρεις) ;
Ο Ζορμπάς του Καζαντζάκη δηλώνει πως δεν φοβάται τον θάνατο. Όμως φοβάται πως ανά πάσα στιγμή θα πεθάνει. Και γι'αυτό ζει την ζωή του στο έπακρο μη υπολογίζοντας τι μπορεί να αποτελέσει συνέπεια αυτού. Τρώει σαν να μην υπάρχει αύριο, πίνει, κάνει έρωτα. Του αρκούν τα λίγα. Τα καθημερινά και τα ανθρώπινα.
Το θέμα αναγνώστη μου είναι να μην δίνεις στη ζωή τόση σημασία. Άσε να της δίνουν σημασία αυτοί που επειδή την φοβούνται προσπαθούν να την ξεχάσουν κάνοντας ευτελή πράγματα. Αυτοί που την εξαγοράζουν με το μόνο μέσο που διαθέτουν. Εσύ δώσε σημασία στο να περνάς καλά όσο μπορείς με όσα έχεις, αλλά να έχεις στόχους και να μάχεσαι για περισσότερα. Και αν είσαι όντως μάγκας και κυνηγήσεις τα περισσότερα, τότε πάρε πίσω όλα όσα η ζωή σου στέρησε στο δεκαπλάσιο.
ΥΓ. Καλή επιτυχία στην Ελλάδα σήμερα. Μια καλή εμφάνιση, κι ας χάσουμε. Απλά να δει η Ευρώπη ποιοι είμαστε
ΥΓ2. Always draw the snake from the hole but with another's hand
ΥΓ3. http://www.youtube.com/watch?v=yqRcHCfbB1o&feature=results_video&playnext=1&list=PL76EDBBEAF58097B5
ΥΓ4.What else are you gonna do on a Saturday? Sit in your fuckin' armchair wankin' off to Pop Idols? Then try and avoid your wife's gaze as you struggle to come to terms with your sexless marriage? Then go and spunk your wages on kebabs, fruit machines and brasses? Fuck that for a laugh! I know what I'd rather do. Tottenham away, love it! http://www.youtube.com/watch?v=-ItlBeBcueY&oref=http%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fresults%3Fsearch_query%3DFOOTBALL%2BFACTORY%2BWHAT%2BELSE%26oq%3DFOOTBALL%2BFACTORY%2BWHAT%2BELSE%26aq%3Df%26aqi%3D%26aql%3D%26gs_l%3Dyoutube-reduced.3...21528.28748.0.28939.26.20.0.6.6.0.557.2566.7j12j5-1.20.0...0.0.GmURvNiOMQc&has_verified=1
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου