Δεν έχω καμία όρεξη σήμερα, όμως ήθελα να γράψω μόνο αυτό.
Είναι κάτι μέρες που απλά ξυπνάς και θες να ξανακοιμηθείς για να ξεχάσεις αυτά που σκέφτεσαι. Που πνίγεσαι από ο,τι σκεφτείς και δεν βρίσκεις πουθενά κάτι στον ορίζοντα να σου προμηνύει κάτι θετικό. Και αναφέρομαι σε καταστάσεις και επ' ουδενί σε άτομα.
Μια τέτοια μέρα είναι και σήμερα. Δεν θα κάτσω να γράψω για το περιστατικό Κασιδιάρη-Κανέλλη. Έχω απλά να πω πως χάρηκα για τη σφαλιάρα στην υποκρίτρια - ορφανό του Μαρξ, όμως στεναχωρήθηκα που φτάσαμε ως εδώ. Αφού φτάσαμε όμως, βία στη βία. Όπως πολύ παλιά έπραττε ο άνθρωπος.
Αυτά για σήμερα.
Μια από τις ωραιότερες σκηνές του σύγχρονου ελληνικού κινηματογράφου. Όλοι μας ένας Μίμης είμαστε. http://www.youtube.com/watch?v=gpXao6ycT2U
ΥΓ. Έχω κόψει το κάπνισμα (το να αγοράζω πακέτο δηλαδή) πάνω από έναν μήνα. Σήμερα θέλω οπωσδήποτε να καπνίσω. Περισσότερο από ποτέ.
Είναι κάτι μέρες που απλά ξυπνάς και θες να ξανακοιμηθείς για να ξεχάσεις αυτά που σκέφτεσαι. Που πνίγεσαι από ο,τι σκεφτείς και δεν βρίσκεις πουθενά κάτι στον ορίζοντα να σου προμηνύει κάτι θετικό. Και αναφέρομαι σε καταστάσεις και επ' ουδενί σε άτομα.
Μια τέτοια μέρα είναι και σήμερα. Δεν θα κάτσω να γράψω για το περιστατικό Κασιδιάρη-Κανέλλη. Έχω απλά να πω πως χάρηκα για τη σφαλιάρα στην υποκρίτρια - ορφανό του Μαρξ, όμως στεναχωρήθηκα που φτάσαμε ως εδώ. Αφού φτάσαμε όμως, βία στη βία. Όπως πολύ παλιά έπραττε ο άνθρωπος.
Αυτά για σήμερα.
Μια από τις ωραιότερες σκηνές του σύγχρονου ελληνικού κινηματογράφου. Όλοι μας ένας Μίμης είμαστε. http://www.youtube.com/watch?v=gpXao6ycT2U
ΥΓ. Έχω κόψει το κάπνισμα (το να αγοράζω πακέτο δηλαδή) πάνω από έναν μήνα. Σήμερα θέλω οπωσδήποτε να καπνίσω. Περισσότερο από ποτέ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου