Έπεσε η ζέστη. Αεράκια το μεσημεράκι, και μια γλυκιά δροσιά το βράδυ. Έτσι, και μην σου πω αναγνώστη μου, και με λιγότερη ζέστη θέλω το καλοκαίρι. Ίσα ίσα να ζητάς το μπάνιο. Δεν άρχισα να βλέπω με άλλα μάτια το καλοκαίρι. Δεν μου αρέσουν οι κωλοτούμπες και στο έχω ξαναπεί αυτό πολύ πρόσφατα. Απλά βλέπω τα πράγματα να πηγαίνουν αν όχι καλά, καλύτερα από πριν.
Είναι εκείνη η στιγμή, για να σε βάλω στο κλίμα, που παλεύεις μέσα σε μια θάλασσα και πνίγεσαι και πνίγεσαι και πνίγεσαι και δώσε κύματα και χαλασμός. Γνωρίζεις πως ξέρεις να κολυμπάς, όμως παρόλ' αυτά, τρελαίνεσαι στην ιδέα ότι ενδεχομένως να πνιγείς, ή να σε κατασπαράξει το θηρίο. Ξάφνου ο σκοτεινός ουρανός γίνεται γαλάζιος, πετάγονται τρεις τέσσερις ηλιαχτίδες και η θάλασσα γαληνεύει. Από το πουθενά πετιέται ένα κούτσουρο, το καβαλάς για δεκανίκι, και σαν να μην φτάνει αυτό πετάγεται και το δελφινάκι και σε πάει ταχύτατα στην στεριά. Και όλα μπαίνουν σε μια σειρά και μια τάξη. Και συνειδητοποιείς, σαν να μην φτάνει αυτό, πως η σωτηρία σου δεν οφείλεται στην τύχη. Δεν σώθηκες λόγω του γαληνέματος του καιρού, αλλά λόγω της μαγκιάς σου που δεν πνίγηκες στη θαλασσοταραχή. Ο καιρός μοιραία θα έφτιαχνε.
Έτσι λοιπόν, αναγνώστη μου, ξεθολώνεις και βάζεις τα πράγματα την προαναφερθείσα τάξη. Σκέφτεσαι πιο ψύχραιμα και αρχίζεις να σχεδιάζεις το μέλλον σου με μεγαλύτερη φρόνηση. Κοινώς ωριμάζεις, μεγαλώνεις.
Είναι ωραίο να σου κάνει τέτοια η ζωή. Το δέρμα σου σκληραίνει και παύει να τρυπιέται στην πρώτη αναταραχή. Δε σε σκιάζει τίποτα και προχωράς μέσα στα αγκάθια σαν ζώο που είσαι χωρίς να ενοχλείσαι. Απλά πίστη θέλει στον Θεό που κρύβεις μέσα σου.
ΥΓ. "Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται" Ν.Καζαντζάκης. Το διαβάζεις δίχως δεύτερη σκέψη
ΥΓ.2 http://www.youtube.com/watch?v=x9u24nyYkEM
ΥΓ.3 Πατριώτη αύριο εκλογές. Το κρίμα στον λαιμό σου.
Είναι εκείνη η στιγμή, για να σε βάλω στο κλίμα, που παλεύεις μέσα σε μια θάλασσα και πνίγεσαι και πνίγεσαι και πνίγεσαι και δώσε κύματα και χαλασμός. Γνωρίζεις πως ξέρεις να κολυμπάς, όμως παρόλ' αυτά, τρελαίνεσαι στην ιδέα ότι ενδεχομένως να πνιγείς, ή να σε κατασπαράξει το θηρίο. Ξάφνου ο σκοτεινός ουρανός γίνεται γαλάζιος, πετάγονται τρεις τέσσερις ηλιαχτίδες και η θάλασσα γαληνεύει. Από το πουθενά πετιέται ένα κούτσουρο, το καβαλάς για δεκανίκι, και σαν να μην φτάνει αυτό πετάγεται και το δελφινάκι και σε πάει ταχύτατα στην στεριά. Και όλα μπαίνουν σε μια σειρά και μια τάξη. Και συνειδητοποιείς, σαν να μην φτάνει αυτό, πως η σωτηρία σου δεν οφείλεται στην τύχη. Δεν σώθηκες λόγω του γαληνέματος του καιρού, αλλά λόγω της μαγκιάς σου που δεν πνίγηκες στη θαλασσοταραχή. Ο καιρός μοιραία θα έφτιαχνε.
Έτσι λοιπόν, αναγνώστη μου, ξεθολώνεις και βάζεις τα πράγματα την προαναφερθείσα τάξη. Σκέφτεσαι πιο ψύχραιμα και αρχίζεις να σχεδιάζεις το μέλλον σου με μεγαλύτερη φρόνηση. Κοινώς ωριμάζεις, μεγαλώνεις.
Είναι ωραίο να σου κάνει τέτοια η ζωή. Το δέρμα σου σκληραίνει και παύει να τρυπιέται στην πρώτη αναταραχή. Δε σε σκιάζει τίποτα και προχωράς μέσα στα αγκάθια σαν ζώο που είσαι χωρίς να ενοχλείσαι. Απλά πίστη θέλει στον Θεό που κρύβεις μέσα σου.
ΥΓ. "Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται" Ν.Καζαντζάκης. Το διαβάζεις δίχως δεύτερη σκέψη
ΥΓ.2 http://www.youtube.com/watch?v=x9u24nyYkEM
ΥΓ.3 Πατριώτη αύριο εκλογές. Το κρίμα στον λαιμό σου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου