Έλος

Δε θα μιλήσω για άλλες χώρες. Έχω ταξιδέψει στη ζωή μου ελάχιστα στον κόσμο, αλλά αρκετά μέσα στην Ελλάδα. Η πενθήμερη παραμονή μου στο Βερολίνο και τη Δρέσδη και κάποιες ώρες ταξιδιού στα Ελληνοαλβανικά και Ελληνοβουλγαρικά σύνορα δε μου δίνουν το δικαίωμα να μιλήσω για παγκόσμιο φαινόμενο. Σίγουρα όμως μπορώ να μιλήσω για αυτό που ονομάζεται Ελλάς.

Μετά από πολλά ταξίδια σε όλη σχεδόν την ηπειρωτική και νησιωτική Ελλάδα, απέκτησα ακόμα και σε όχι τόσο ώριμο στάδιο, μια πεποίθηση για όλο αυτό το φυσικό τοπίο. Παρόλα τα βουνά, τα δέντρα, τα δάση, και όλο το σκηνικό που συνθέτει μαζί με τους τόνους τσιμέντου το σκηνικό της πατρίδος μας, μπορώ να πω με πλήρη βεβαιότητα πως η Ελλάδα από την Ορεστιάδα μέχρι τη Γαυδοπούλα αποτελεί ένα τεράστιο, απέραντο έλος.

Σε παλιότερη ανάρτηση είχα αναφέρει κάτι για το οποίο φίλος που διαμένει στο εξωτερικό μου απέδωσε τα εύσημα. Πως δηλαδή, μια βόλτα στην Αθήνα θα σε ευχαριστήσει, καθώς όλοι οι άνθρωποι έχουν διαφορετική έκφραση στο πρόσωπό τους. Ο καθένας κουβαλάει τις έννοιες του και τις σκέψεις του, θετικές ή αρνητικές. Κάτι που σύμφωνα με τα λεγόμενα αυτού του φίλου μου, στο εξωτερικό δεν συμβαίνει, τόσο επειδή τα χαρακτηριστικά όλων είναι πανομοιότυπα όσο και επειδή η ζωή είναι τέτοια που τους βάζει στη διαδικασία του να συμπεριφέρονται σαν μηχανές για να διεκπεραιώσουν τις εργασίες τους.

Αυτό το γεγονός ενδεχομένως να δίνει μια γεύση αντίθεσης στην ανάρτηση αυτή καθώς έτσι φαίνεται να υποστηρίζει τελικά ο γράφων, πως η γωνιά αυτή, της Ευρώπης, και το έθνος της, βρίσκεται σε συνεχή ροή και προοδεύει. Κι όμως. Όλα είναι τόσο κινούμενα σε αυτήν την χώρα, ενώ παράλληλα είναι τόσο στάσιμα. Στάσιμα και λιμνάζοντα νερά που επιφυλάσσουν ασθένειες. Ασθένειες που ακόμα κι αν δεν είσαι απόφοιτος της Ιατρικής, μπορείς κάλλιστα να τις διαγνώσεις κάνοντας ένα ταξίδι με το τρένο, με το λεωφορείο κάπου στο κέντρο ή στα προάστια. 

Πρόκειται ουσιαστικά για μια κοινωνία σε μια ραγδαία σήψη, η οποία επεκτείνεται στο κορμί του ενός και μεταδίδεται με την ανάσα στο κορμί του διπλανού του. Μια κατάπτωση που ξεκίνησε από τις τσέπες και φτάνει σιγά σιγά στην medulla oblongata του κάθε ανθρώπου. Καθαρή απόδειξη πως η προσαρμοστικότητά σου στην εκάστοτε εποχή ρυθμίζεται από το βάρος που αντέχει το παντελόνι σου, είτε είναι ένα ξεβαμμένο τζιν των 90's είτε Marlboro Classics khakis με τσάκιση μπρος πίσω. 

Η στασιμότητα αυτού του τόπου είναι πραγματικά σχιζοφρενική. Δεν είναι ανάγκη να ξεφύγουμε από τη στασιμότητα για να φύγουμε μπροστά ή πίσω. Είναι κρίμα που ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται τόσο πεζά τα πράγματα. Δεν χρειάζεται να επαναφέρουμε εποχές ή να προχωρήσουμε σε νέες. Μπορούμε απλά να δημιουργήσουμε το καινούριο. Το οποίο θα είναι καινοτόμο και retro. Αριστερό και δεξιό, άσπρο και μαύρο, και γενικά ικανοποιώντας κάθε ακραία προσδοκία που θα τρέφει ο διπλανός σου.

Ο αντίχειράς σου είναι ο πατέρας του πολιτισμού σου. Τίποτα παραπάνω. Ο αντιτακτός και ευέλικτος αντίχειράς σου. Χρησιμοποίησέ τον και λίγο, πέρα από την παχνιδομηχανή σου.

ΥΓ.http://www.youtube.com/watch?v=GuWIhaW_BfI

ΥΓ2. Η ανθρώπινη σωματοδομή είναι άριστη. Από τα μεγαλύτερα κομψοτεχνήματα. Η αδράνεια και ο ύπνος είναι όμως οι μεγαλύτερες καταστροφές του πλανήτη.

ΥΓ3. Αν σου έλεγαν πως σε 1 ώρα πεθαίνεις, και έπρεπε να επιλέξεις ένα άτομο μόνο για να δεις, ποιο θα ήταν αυτό ; Σκέψου το. Δε θα μου το πεις. Δε θα το πεις σε κανέναν. Ενδεχομένως να πείσεις τον εαυτό σου να το ξεχάσει, αφού αποφασίσεις.