Ξυπνάς. Φεύγεις νυσταγμένος από το σπίτι σου λίγο αργότερα από τη συνηθισμένη ώρα σου, και ξέρεις πως θα αργήσεις -κάπως- για τη σχολή. Βέβαια, ελπίζεις να καθυστερήσει η καθηγήτρια και να χάσεις όσο το δυνατόν λιγότερα πράγματα, ώστε να τα αντιγράψεις από κάποιον συνάδελφο-συμφοιτητή σου, αργότερα. Τελικά, αναποδιές στα μέσα μαζικής μεταφοράς σε κάνουν να καθυστερήσεις τόσο πολύ, που αν μπεις θα θεωρηθείς χαζός για 15΄ παράδοσης.
Η ώρα περνά και μαθαίνεις πως έχουν ανακοινωθεί τα αποτελέσματα ενός μαθήματος που δε σε άγχωνε τόσο και από τα λεγόμενα φίλων σου πληροφορείσαι πως η πρωινή παράδοση που έχασες ήταν ανούσια, επομένως νιώθεις σαφώς λιγότερες τύψεις. Παρακολουθείς το μάθημα επιλογής σου που σε εξιτάρει ως γνωστικό αντικείμενο και έπειτα μπαίνεις στην αναμονή του τελευταίου τρίωρου, μεταμεσημβρινού πλέον. Το μάθημα τραβάει πολύ και κουράζει. Η λήξη φτάνει, ντύνεσαι και κύριος ως είσαι φεύγεις κακήν κακώς από το γκαράζ της Φιλοσοφικής, για να πάρεις γρήγορα λεωφορείο.
Η μέρα σου ως τώρα δεν έχει κάτι το άσχημο, άσχετα αν σε έχουν κουράσει σε ένα βαθμό τα μαθήματα, και τα πολλά τσιγάρα σε συνδυασμό με έναν καφέ που σε έχει χαλάσει από το πρωί που τον ήπιες -μισό- γιατί τον έχυσες έξω από το αμφιθέατρο 425, ως γνήσιος ατσούμπαλος που είσαι. Φεύγεις λοιπόν και φτάνεις όσο το δυνατόν πιο σύντομα στο κέντρο της πόλης, για να πάρεις εισιτήρια για το αγαπημένο σου συγκρότημα. Τα χρήματα δε σου περισσεύουν, και τα μαζεύεις ευρώ ευρώ για να αγοράσεις το πολυπόθητο εισιτήριο. Ξέρεις πως είναι περιορισμένος αριθμός, αλλά το μαγαζί είναι μεγάλο, κάτι που σε καθησυχάζει μέσα σου.
Φτάνεις στην ουρά και είσαι τέταρτος στους τέσσερις. Ο πρώτος το παίρνει σχεδόν αμέσως, και οι άλλοι δύο παίρνουν παρέα τα εισιτήριά τους. Ετοιμάζεις την ευγένειά σου, και βγάζεις τα κέρματα από την τσέπη του μπουφάν σου. Πάνω που πας να τα ακουμπήσεις όμως, η ζωή σου γεμίζει Hollywood. Η υπάλληλος αρπάζει ένα πλαστικό ταμπελάκι και με όλη της τη δύναμη, το κοπανάει μπροστά στον γκισέ. SOLD OUT Ευχαριστούμε.
Χαμογελάς. Κακό timing. Γενικά το timing και εσύ, δυο αντίπαλα στρατόπεδα σε αυτή τη ζωή.
Δεν πειράζει. Άλλη φορά
ΥΓ. 5ήμερο λόγω καταλήψεων. Θα τα λέμε συχνότερα.
Η ώρα περνά και μαθαίνεις πως έχουν ανακοινωθεί τα αποτελέσματα ενός μαθήματος που δε σε άγχωνε τόσο και από τα λεγόμενα φίλων σου πληροφορείσαι πως η πρωινή παράδοση που έχασες ήταν ανούσια, επομένως νιώθεις σαφώς λιγότερες τύψεις. Παρακολουθείς το μάθημα επιλογής σου που σε εξιτάρει ως γνωστικό αντικείμενο και έπειτα μπαίνεις στην αναμονή του τελευταίου τρίωρου, μεταμεσημβρινού πλέον. Το μάθημα τραβάει πολύ και κουράζει. Η λήξη φτάνει, ντύνεσαι και κύριος ως είσαι φεύγεις κακήν κακώς από το γκαράζ της Φιλοσοφικής, για να πάρεις γρήγορα λεωφορείο.
Η μέρα σου ως τώρα δεν έχει κάτι το άσχημο, άσχετα αν σε έχουν κουράσει σε ένα βαθμό τα μαθήματα, και τα πολλά τσιγάρα σε συνδυασμό με έναν καφέ που σε έχει χαλάσει από το πρωί που τον ήπιες -μισό- γιατί τον έχυσες έξω από το αμφιθέατρο 425, ως γνήσιος ατσούμπαλος που είσαι. Φεύγεις λοιπόν και φτάνεις όσο το δυνατόν πιο σύντομα στο κέντρο της πόλης, για να πάρεις εισιτήρια για το αγαπημένο σου συγκρότημα. Τα χρήματα δε σου περισσεύουν, και τα μαζεύεις ευρώ ευρώ για να αγοράσεις το πολυπόθητο εισιτήριο. Ξέρεις πως είναι περιορισμένος αριθμός, αλλά το μαγαζί είναι μεγάλο, κάτι που σε καθησυχάζει μέσα σου.
Φτάνεις στην ουρά και είσαι τέταρτος στους τέσσερις. Ο πρώτος το παίρνει σχεδόν αμέσως, και οι άλλοι δύο παίρνουν παρέα τα εισιτήριά τους. Ετοιμάζεις την ευγένειά σου, και βγάζεις τα κέρματα από την τσέπη του μπουφάν σου. Πάνω που πας να τα ακουμπήσεις όμως, η ζωή σου γεμίζει Hollywood. Η υπάλληλος αρπάζει ένα πλαστικό ταμπελάκι και με όλη της τη δύναμη, το κοπανάει μπροστά στον γκισέ. SOLD OUT Ευχαριστούμε.
Χαμογελάς. Κακό timing. Γενικά το timing και εσύ, δυο αντίπαλα στρατόπεδα σε αυτή τη ζωή.
Δεν πειράζει. Άλλη φορά
ΥΓ. 5ήμερο λόγω καταλήψεων. Θα τα λέμε συχνότερα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου