Singing in the rain...

Βροχή, ναι βροχή. Ο ωραιότερος καιρός είτε είσαι μέσα με το άτομο που αγαπάς, είτε είσαι έξω, μαζί του ή όχι. Σύμβολο η βροχή. Σύμβολο πολλαπλό. Οργής, κάθαρσης, αναζωογόνησης.  Εξέγερση Θεού, κάθαρση τραγωδίας, αναζωογόνησης της ζωοδότρας φύσης.
Δεν ξέρω, αναγνώστη, αλλά η βροχή νιώθω πως σε πλένει από τα λάθη σου. Παροδικά. Ξεχνιέσαι. Ίσως να φταίει πως προσπαθείς να προφυλαχτείς από τη βροχή. Όμως ο βρεγμένος τη βροχή δεν την φοβάται. Επομένως τι ωραιότερο από το να περπατήσεις σιωπηλά και ήρεμα σαν να νομίζεις πως τραυματίζεις το έδαφος και να απολαύσεις το φυσικό αυτό φαινόμενο που κάποτε έπνιξε τη γη για τόσα μερόνυχτα ; Να εφαρμόσεις τους στίχους του Singing in the rain, που τόσο όμορφα χορεύει ο Alex στο Κουρδιστό Πορτοκάλι. Να ζήσεις τη ζωή σου όχι σαν να μην υπάρχει αύριο, αλλά αξιοποιώντας το τώρα, παραγωγικά για το μυαλό σου, άσχετα με την ποιότητα των ενεργειών σου, γιατί το αναπάντεχο δεν αργεί να γίνει.

Αναγνώστη, κράτα κοντά σου αυτούς που θες, γιατί η βροχή γίνεται πλημμύρα και η πλημμύρα θα τους πάρει αν δεν τους βάλεις κάπου προφυλαγμένα.

ΥΓ.http://www.youtube.com/watch?v=HkfzEgqTpK8&feature=fvwrel