Μια μέρα.

Μάγκα μου. Υπομονή. Τι μεγάλη αρετή! Σήμερα βίωσα μια από τις χειρότερες επιστροφές μου από την σχολή. Δεν άντεχα μέσα στο λεωφορείο. Ούτε στο μετρό, ούτε στον ηλεκτρικό. Ένιωθα πως δε θα φτάσω ποτέ στο σπίτι, και πως πρέπει οπωσδήποτε να βρω τρόπο να καταπολεμήσω την αναμονή μέχρι να βρεθώ στην οικογενειακή εστία. Όχι πως έπρεπε να κάνω κάτι, όμως η παραμονή στα μέσα μαζικής μεταφοράς κατέστη ανυπόφορη.
Υπομονή λοιπόν. Να έχεις την αρετή και τη δυνατότητα να μπορείς να περιμένεις να γίνει αυτό που θες. Η δυσφορία που μου δημιουργήθηκε είναι η απόρροια της σύγχρονης εποχής. Αυτό θέλω, τώρα το θέλω. Όχι αναγνώστη μου. Δεν είναι έτσι. Πρέπει σιγά σιγά να μάθουμε πως για καθετί οφείλουμε να επιδεικνύουμε την αυτοσυγκράτηση που θα μας κάνει αφ'ενός σοφότερους, και αφ'ετέρου, πιο ικανούς να αναγνωρίζουμε κάποια πράγματα και την αξία τους κατ΄επέκταση.

Από αύριο ξανά μουσική στο τρένο. Δε γίνεται αλλιώς.

ΥΓ. Δεν γουστάρω τύπους σαν κι εμένα. ΕΜΕΝΑ
ΥΓ2. Άντε να δούμε. Πήραμε τη δόση. Και ;
ΥΓ3. 3 βδομάδες περίπου για Χριστούγεννα. Και ;
ΥΓ4. Ζωή πριν απ'τον θάνατο... Τι λες ; Υπάρχει ;