Αναπάντεχα ο δρόμος με έβγαλε κάπου στην Ακαδημίας να παρακολουθώ ένα συνέδριο σχετικό με τη Λογοτεχνία. Για να ακριβολογώ, είχα γνώση του εν λόγω συνεδρίου, απλά απρογραμμάτιστα και με μια εν βρασμώ απόφαση, έλαχε και έδωσα το παρόν. Ομολογώ πως μετά από πολύ καιρό ένιωσα την ανάγκη να εμπλακώ σε κάτι που ίσως μου θυμίσει την ιδιότητα που δηλώνω, όντας άνεργος, για να δικαιολογώ την ύπαρξή μου σε αυτήν την κοινωνία. Την ιδιότητα δηλαδή του φοιτητή. Με το όποιο κόστος μπορεί να έχει η ομολογία αυτή.
Παρευρισκόμενοι πολλών ειδών. Πολλών υποειδών καλύτερα, του ανθρώπινου είδους. Μια υποκρισία στα βλέμματά τους και τις κινήσεις τους. Στα λεγόμενα και πραττόμενά τους. Μια πλαστή δίψα για κάτι υψηλό, όντες τόσο μικροί. Μια δραστηριότητα για τη γνώση. Πιο συγκεκριμένα, μια εκδήλωση για το λόγο. Ο λόγος είναι η πρώτη ανάγκη της ψυχής. Πράγματα προσωπικά, που ο καθένας τα χρησιμοποιεί για να θεραπεύσει τις ανάγκες του, κι όχι για να επιδειχθεί ενώπιον πολλών και να τις πουλήσει όπως οι έμποροι στα σκαλιά του ναού της Ιερουσαλήμ. Κι όμως, η πλειοψηφία των ανθρώπων αυτών, ακόμα και με την παρουσία τους δήλωναν πως "είμαι εδώ γιατί πρέπει, κι αφού με βλέπετε πέτυχα τον στόχο μου". Ολοένα και περισσότερο κλίνω προς τη θεώρηση του Γιουνγκ. Δεν βρίσκω πλέον κάτι το οποίο να με αποτρέψει από την πεποίθηση πως όλα γίνονται για την κοινωνική καταξίωση.
Χειρότερα δε, πολλοί/ες χρησιμοποιούν εκδηλώσεις σαν κι αυτές για να προβάλλουν το έργο τους. Το έργο, είναι το αποτέλεσμα της ζωής. Ο,τι τελικά μένει πίσω. Εφόσον λοιπόν, η ζωή προνοεί να πεθάνουμε, το έργο θα μείνει πίσω. Η προβολή του πεισματικά και επαναλαμβανόμενα, ευτελίζει το περιεχόμενο. Ένα ωραίο γλυπτό θα το ξεχωρίσει ένα φιλόμουσο μάτι. Ένα κακό γλυπτό, θα το προσπεράσει. Αν το κακό γλυπτό κάποια στιγμή βγει σε δημοπρασία, προφανώς θα πωληθεί. Το καλό γλυπτό όμως, προϊόν ανεκτίμητης αξίας, θα παραμείνει να δεσπόζει στην αίθουσα. Η τάση του ανθρώπου να προβάλει το έργο του, είναι η πιο νοσηρή μορφή αναζήτησης επιβεβαίωσης. Ίσως και οι παρούσες αναρτήσεις, να εντάσσονται κάπως σε αυτό το κλίμα. Θα ήθελα να πιστεύω πως θα αφήσω πιο αξιόλογο έργο από ένα blogspot, γεμάτο νεανικές θυμοσοφίες.
-Επιλογικά. Αν σε έναν κυτταρικό κύκλο επιτευχθεί μια μίτωση, είναι αδύνατο η διαδικασία να ανασταλεί. Ο πολλαπλασιασμός του κυττάρου έχει ολοκληρωθεί, και κανένας μηχανισμός δεν μπορεί να το αναστρέψει αυτό. Μια απόπτωση που θα προκύψει από κάποια κακοήθεια, ενδεχομένως να διακόψει την εξέλιξη. Πάρτε το παράδειγμα αυτό, και εφαρμόστε το σε κάθε ανάπηρο κρατικό μηχανισμό, σε κάθε ανεπαρκές ίδρυμα, σε κάθε αναξιοπρεπές γρανάζι αυτού του σάπιου συστήματος.
.
Παρευρισκόμενοι πολλών ειδών. Πολλών υποειδών καλύτερα, του ανθρώπινου είδους. Μια υποκρισία στα βλέμματά τους και τις κινήσεις τους. Στα λεγόμενα και πραττόμενά τους. Μια πλαστή δίψα για κάτι υψηλό, όντες τόσο μικροί. Μια δραστηριότητα για τη γνώση. Πιο συγκεκριμένα, μια εκδήλωση για το λόγο. Ο λόγος είναι η πρώτη ανάγκη της ψυχής. Πράγματα προσωπικά, που ο καθένας τα χρησιμοποιεί για να θεραπεύσει τις ανάγκες του, κι όχι για να επιδειχθεί ενώπιον πολλών και να τις πουλήσει όπως οι έμποροι στα σκαλιά του ναού της Ιερουσαλήμ. Κι όμως, η πλειοψηφία των ανθρώπων αυτών, ακόμα και με την παρουσία τους δήλωναν πως "είμαι εδώ γιατί πρέπει, κι αφού με βλέπετε πέτυχα τον στόχο μου". Ολοένα και περισσότερο κλίνω προς τη θεώρηση του Γιουνγκ. Δεν βρίσκω πλέον κάτι το οποίο να με αποτρέψει από την πεποίθηση πως όλα γίνονται για την κοινωνική καταξίωση.
Χειρότερα δε, πολλοί/ες χρησιμοποιούν εκδηλώσεις σαν κι αυτές για να προβάλλουν το έργο τους. Το έργο, είναι το αποτέλεσμα της ζωής. Ο,τι τελικά μένει πίσω. Εφόσον λοιπόν, η ζωή προνοεί να πεθάνουμε, το έργο θα μείνει πίσω. Η προβολή του πεισματικά και επαναλαμβανόμενα, ευτελίζει το περιεχόμενο. Ένα ωραίο γλυπτό θα το ξεχωρίσει ένα φιλόμουσο μάτι. Ένα κακό γλυπτό, θα το προσπεράσει. Αν το κακό γλυπτό κάποια στιγμή βγει σε δημοπρασία, προφανώς θα πωληθεί. Το καλό γλυπτό όμως, προϊόν ανεκτίμητης αξίας, θα παραμείνει να δεσπόζει στην αίθουσα. Η τάση του ανθρώπου να προβάλει το έργο του, είναι η πιο νοσηρή μορφή αναζήτησης επιβεβαίωσης. Ίσως και οι παρούσες αναρτήσεις, να εντάσσονται κάπως σε αυτό το κλίμα. Θα ήθελα να πιστεύω πως θα αφήσω πιο αξιόλογο έργο από ένα blogspot, γεμάτο νεανικές θυμοσοφίες.
-Επιλογικά. Αν σε έναν κυτταρικό κύκλο επιτευχθεί μια μίτωση, είναι αδύνατο η διαδικασία να ανασταλεί. Ο πολλαπλασιασμός του κυττάρου έχει ολοκληρωθεί, και κανένας μηχανισμός δεν μπορεί να το αναστρέψει αυτό. Μια απόπτωση που θα προκύψει από κάποια κακοήθεια, ενδεχομένως να διακόψει την εξέλιξη. Πάρτε το παράδειγμα αυτό, και εφαρμόστε το σε κάθε ανάπηρο κρατικό μηχανισμό, σε κάθε ανεπαρκές ίδρυμα, σε κάθε αναξιοπρεπές γρανάζι αυτού του σάπιου συστήματος.
.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου