Γενικά, ο παρών ιστότοπος υποστηρίζει τα άκρα. Δεν τα χρωματίζει, απλά απεχθάνεται τη μεσότητα, χαρακτηρίζοντάς την ως μετριοπάθεια. Και η μετριοπάθεια είναι κάτι που οφείλουν όσοι σέβονται τον εαυτό τους και θεωρούν πως έχουν κάποιο επίπεδο, να αποφεύγουν συστηματικά. Σήμερα όμως, παρά όλα αυτά, το θέμα είναι κάτι που ίσως να ακούγεται μετριοπαθές, όμως σε σύγκριση με όλα τα άλλα μέτρια πράγματα, είναι δύσκολο. Άρα δε θα είναι αντίρροπο προς την ιδεολογία του blogspot. Για να μη μακρηγορώ το θέμα είναι η σταθερότητα.
Σταθερότητα. Μια έννοια η οποία είναι γενικότατη και πρέπει ίσως να προσδιοριστεί καλύτερα περί τίνος πρόκειται η ανάρτηση. Πρόκειται λοιπόν, για τη σταθερότητα στην απόδοση. Με τον όρο απόδοση, εννοείται το παραγόμενο αποτέλεσμα μιας ενασχόλησης η οποία γίνεται από το άτομο συστηματικά. Πρόκειται λοιπόν να δούμε την αντιπαραβολή μεταξύ μιας σταθερής και μιας ασταθούς απόδοσης, μόνο που το θέμα έχει πτυχές.
Ορίζουμε την κλίμακα της απόδοσης του ατόμου σε 1 έως 10. Με το ψηφίο 1 ορίζεται η χείριστη απόδοση και με το 10 η άριστη απόδοση. Έχουμε και λέμε επομένως, για να μπούμε στο θέμα. Έστω ένα άτομο το οποίο παρουσιάζει ασταθή απόδοση. Κάτι τέτοιο σημαίνει πως κυμαίνεται στην κλίμακα 1-8 συνήθως και παρουσιάζει σπάνια εκλάμψεις της τάξεως του 9 και του 10. Όπως και να έχει όμως, μια ασταθής απόδοση δεν μπορεί να καλύπτει όλο το φάσμα της κλίμακας, από την άποψη πως όταν κάποιος είναι ικανός για το χειρότερο 1-4, δεν είναι συνήθως ικανός να μπορεί να φτάσει συστηματικά το υψηλό επίπεδο, τουτέστιν 8-10. Αντίστοιχα, όταν είναι κάποιος ικανός για το καλύτερο, 8-10, είναι σχεδόν αδύνατο να πέφτει τόσο κάτω από αυτό και να αγγίζει το 1-3. Κάτι τέτοιο, με κάνει να καταλήγω στο γεγονός πως η ασταθής απόδοση έχει την τυπική μορφή που παρουσίασα παραπάνω. Δηλαδή, μια καμπύλη της οποίας το αριστερό άκρο βρίσκεται στο 1-3 και το δεξί στο 8-10. Το μεγαλύτερο μέρος της καλύπτει το 4-7, συμπερασματικά έχουμε μια ασταθή και μέτρια απόδοση.
Η διακύμανση και το πέρασμα από όλες τις τιμές δείχνει αστάθεια στην απόκτηση μιας ταμπέλας καλού ή κακού, και έτσι φτάνουμε στο σημείο μη έχοντας άλλη επιλογή, να κρατήσουμε τις τιμές 4-7 και να χαρακτηρίσουμε την απόδοση ως μέτρια. Σίγουρα όμως πρέπει να οριστεί και η άλλη μεριά της απόδοσης, αυτή που ονομάσαμε "σταθερή". Σταθερή, ονομάζεται οποιαδήποτε απόδοση έχει διακύμανση 2 μονάδων και δεν ξεφεύγει από αυτήν παρά ελάχιστες φορές. Κάτι τέτοιο σημαίνει πως εάν το άτομο τιμηθεί με αποδόσεις 4,6,6,6,6,6,7,7,7,7,8,8,8,9, τότε μπορούμε να μιλάμε για μια σταθερή απόδοση της τάξεως 6-8. Σίγουρα, εδώ θα υπάρξει το αντεπιχείρημα: "Κι αν κάποιος παρουσιάζει απόδοση 1,2,2,2,2,3,3,3,3,3,4,4,4,5, επομένως απόδοση 2-4, είναι καλό που είναι σταθερός ;". Εδώ αγαπητέ αναγνώστη υπάρχει ένα παραθυράκι το οποίο καταχρηστικά χρησιμοποιείται και έχει να κάνει με το παιχνίδι που μας επιφυλάσσουν οι λέξεις. Εάν κάποιος όντως παρουσιάζει μια απόδοση σαν την παραπάνω, δεν μπορούμε να πούμε πως "αποδίδει". Καθετί λοιπόν που παρουσιάζει απόδοση κάτω του μετρίου, ακόμα κι αν είναι σταθερή, δε λογίζεται ως απόδοση, απλά ως επίδοση.
Σταθερή ονομάζεται επομένως η απόδοση αυτή που ξεπερνά τη βάση και έχει ελάχιστες αποκλίσεις πάνω από τις δυο μονάδες. Μια τυπική, για παράδειγμα μορφή σταθερής απόδοσης, μπορεί να είναι η εξής: 6,7,7,8,8,8,8,8,8,8,8,9,9,9,9,10. Σε καμία περίπτωση ακόμα κι αν αυξηθούν οι τιμές του 6,7 και 10, δε θα μπορούσε κάποιος να μιλήσει για αστάθεια ή μη απόδοση ή μετριότητα. Καταλήγουμε επομένως στο εύλογο συμπέρασμα, πως η σταθερή απόδοση, όπως ορίστηκε, είναι σαφώς καλύτερη, ακόμα κι αν δεν κατακτάται το άριστο (6,7,7,8,8,8,8,8,8,8,8,9,9,9,9,10) από μια ασταθή απόδοση, η οποία το κατακτά περιστασιακά όμως βυθίζεται παρόλ' αυτά στη μετριότητα.
ΥΓ. Είμαστε ο,τι τρώμε, είμαστε ο,τι σκεφτόμαστε, είμαστε ο,τι δείχνουμε.
Σταθερότητα. Μια έννοια η οποία είναι γενικότατη και πρέπει ίσως να προσδιοριστεί καλύτερα περί τίνος πρόκειται η ανάρτηση. Πρόκειται λοιπόν, για τη σταθερότητα στην απόδοση. Με τον όρο απόδοση, εννοείται το παραγόμενο αποτέλεσμα μιας ενασχόλησης η οποία γίνεται από το άτομο συστηματικά. Πρόκειται λοιπόν να δούμε την αντιπαραβολή μεταξύ μιας σταθερής και μιας ασταθούς απόδοσης, μόνο που το θέμα έχει πτυχές.
Ορίζουμε την κλίμακα της απόδοσης του ατόμου σε 1 έως 10. Με το ψηφίο 1 ορίζεται η χείριστη απόδοση και με το 10 η άριστη απόδοση. Έχουμε και λέμε επομένως, για να μπούμε στο θέμα. Έστω ένα άτομο το οποίο παρουσιάζει ασταθή απόδοση. Κάτι τέτοιο σημαίνει πως κυμαίνεται στην κλίμακα 1-8 συνήθως και παρουσιάζει σπάνια εκλάμψεις της τάξεως του 9 και του 10. Όπως και να έχει όμως, μια ασταθής απόδοση δεν μπορεί να καλύπτει όλο το φάσμα της κλίμακας, από την άποψη πως όταν κάποιος είναι ικανός για το χειρότερο 1-4, δεν είναι συνήθως ικανός να μπορεί να φτάσει συστηματικά το υψηλό επίπεδο, τουτέστιν 8-10. Αντίστοιχα, όταν είναι κάποιος ικανός για το καλύτερο, 8-10, είναι σχεδόν αδύνατο να πέφτει τόσο κάτω από αυτό και να αγγίζει το 1-3. Κάτι τέτοιο, με κάνει να καταλήγω στο γεγονός πως η ασταθής απόδοση έχει την τυπική μορφή που παρουσίασα παραπάνω. Δηλαδή, μια καμπύλη της οποίας το αριστερό άκρο βρίσκεται στο 1-3 και το δεξί στο 8-10. Το μεγαλύτερο μέρος της καλύπτει το 4-7, συμπερασματικά έχουμε μια ασταθή και μέτρια απόδοση.
Η διακύμανση και το πέρασμα από όλες τις τιμές δείχνει αστάθεια στην απόκτηση μιας ταμπέλας καλού ή κακού, και έτσι φτάνουμε στο σημείο μη έχοντας άλλη επιλογή, να κρατήσουμε τις τιμές 4-7 και να χαρακτηρίσουμε την απόδοση ως μέτρια. Σίγουρα όμως πρέπει να οριστεί και η άλλη μεριά της απόδοσης, αυτή που ονομάσαμε "σταθερή". Σταθερή, ονομάζεται οποιαδήποτε απόδοση έχει διακύμανση 2 μονάδων και δεν ξεφεύγει από αυτήν παρά ελάχιστες φορές. Κάτι τέτοιο σημαίνει πως εάν το άτομο τιμηθεί με αποδόσεις 4,6,6,6,6,6,7,7,7,7,8,8,8,9, τότε μπορούμε να μιλάμε για μια σταθερή απόδοση της τάξεως 6-8. Σίγουρα, εδώ θα υπάρξει το αντεπιχείρημα: "Κι αν κάποιος παρουσιάζει απόδοση 1,2,2,2,2,3,3,3,3,3,4,4,4,5, επομένως απόδοση 2-4, είναι καλό που είναι σταθερός ;". Εδώ αγαπητέ αναγνώστη υπάρχει ένα παραθυράκι το οποίο καταχρηστικά χρησιμοποιείται και έχει να κάνει με το παιχνίδι που μας επιφυλάσσουν οι λέξεις. Εάν κάποιος όντως παρουσιάζει μια απόδοση σαν την παραπάνω, δεν μπορούμε να πούμε πως "αποδίδει". Καθετί λοιπόν που παρουσιάζει απόδοση κάτω του μετρίου, ακόμα κι αν είναι σταθερή, δε λογίζεται ως απόδοση, απλά ως επίδοση.
Σταθερή ονομάζεται επομένως η απόδοση αυτή που ξεπερνά τη βάση και έχει ελάχιστες αποκλίσεις πάνω από τις δυο μονάδες. Μια τυπική, για παράδειγμα μορφή σταθερής απόδοσης, μπορεί να είναι η εξής: 6,7,7,8,8,8,8,8,8,8,8,9,9,9,9,10. Σε καμία περίπτωση ακόμα κι αν αυξηθούν οι τιμές του 6,7 και 10, δε θα μπορούσε κάποιος να μιλήσει για αστάθεια ή μη απόδοση ή μετριότητα. Καταλήγουμε επομένως στο εύλογο συμπέρασμα, πως η σταθερή απόδοση, όπως ορίστηκε, είναι σαφώς καλύτερη, ακόμα κι αν δεν κατακτάται το άριστο (6,7,7,8,8,8,8,8,8,8,8,9,9,9,9,
ΥΓ. Είμαστε ο,τι τρώμε, είμαστε ο,τι σκεφτόμαστε, είμαστε ο,τι δείχνουμε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου