Κυριακή 12 Αυγούστου 2012

Μια μικρή παύση

Αναγνώστη μου, ο γράφων αποχώρησε για λίγο χωρίς να το κοινοποιήσει. Δεν σου έλειψε και ιδιαίτερα, απλά καμιά φορά πρέπει να κάνουμε μικρά διαλείμματα.
Το έκανα. Ομολογώ πως το διάλειμμα από καθετί το οποίο με απασχολεί έχει ανάμεικτα συναισθήματα, δεδομένου του ότι πολλές φορές αδειάζεις το μυαλό σου και το γεμίζεις αμέσως με νέα προβλήματα. Αλλά αυτό ίσως να είναι και ο σκοπός της ζωής. Το να δημιουργείς και να λύνεις προβλήματα ή απλά να παραπονιέσαι γι' αυτά. Και οι δύο κατηγορίες ανθρώπων είναι δεκτές. Ας μην είμαστε ρατσιστές και με αυτό. Πρέπει να υπάρχουν και αυτοί που πάντα είναι "φυγόδικοι" στις δίκες της ζωής τους. Το πλέον καλύτερο είναι να είσαι σε αυτούς που έχουν πολλά προβλήματα, δηλαδή είναι ενεργά άτομα, μιζεριάζουν γι'αυτά, επομένως σκληραίνουν σαν άνθρωποι, και έπειτα τα αντιμετωπίζουν με οποιοδήποτε αποτέλεσμα. Για τους άλλους ίσως αυτά τα άτομα να φαίνονται ως ασυμβίβαστοι αρνητές των πάντων όμως το ζήτημα είναι να έχεις φτάσει σε τέτοιο επίπεδο απαισιοδοξίας σε ο,τι αφορά την έννοια "άνθρωπος", ώστε να απαξιείς εντελώς για την αξία των λεγομένων του καθένα.
Μοναχισμός. Εκεί οδηγούμαστε. Εμείς. Οι Άλλοι δεν μας νοιάζουν.

ΥΓ. Πρωτοβρόχια. Άκουσα τα πρώτα κοτσύφια μετά από καιρό. Ο Βασιλεύς των Εποχών επιστρέφει στο θρόνο του, έπειτα από τον ετήσιο ύπνο του. Όλα θα οδηγηθούν σε μια τάξη.
ΥΓ2. http://www.youtube.com/watch?v=fBmmdmFH6YE

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου