Σάββατο 19 Μαΐου 2012

Ναρκωτικά. Γιατί δεν δίνω φράγκο στον επαίτη ναρκομανή

Αναγνώστη, όπως έχεις συνηθίσει πλέον, θα δίνονται κάποιες διευκρινίσεις από τον γράφοντα κάθε φορά   πάνω στο θέμα που θα πραγματεύεται, γιατί δεν βλέπουμε όλοι τα πράγματα από την ίδια σκοπιά. Θέμα λοιπόν τα ναρκωτικά, αλλά όχι τόσο τα ναρκωτικά αυτά καθ'αυτά αλλά οι χρήστες τους.
Αρχικά, λοιπόν, αναφορικά με τα ναρκωτικά, ξεκαθαρίζω πως ως ναρκωτικά θεωρώ αυτά που ως αυθύπαρκτες ουσίες οδηγούν από μόνες τους στο θάνατο. Για παράδειγμα, ηρωίνη, κοκαΐνη, μορφίνη, και όλα τα οπιούχα υποκατάστατά της, καθώς και άλλα ναρκωτικά όχι τόσο διαδεδομένα στην χώρα μας όπως οι αμφεταμίνες, τα βαρβιτουρικά κ.ά. Οι υπόλοιπες ουσίες οι οποίες δεν οδηγούν στο θάνατο από μόνες τους όμως οι παρενέργειες τους στην συμπεριφορά του ανθρώπου (όπως τα ψυχοτρόπα μανιτάρια, ή το LSD), ή αυτές που απλά προκαλούν κάτι διαφορετικό στον ψυχισμό του ανθρώπου (όπως η ινδική κάνναβη), τα θεωρώ απλά ουσίες που σε σωστή χρήση απλά βοηθούν τον αδύναμο άνθρωπο να ξεφύγει. Δεν εγκρίνω τη χρήση τους εννοείται, πάντως αν μου έλεγαν πως πρέπει οπωσδήποτε να πάρω μια ουσία θα διάλεγα σαφώς την κάνναβη από την ηρωίνη.
Στην ταμπακιέρα τώρα. Ο ναρκομανής, δεν γεννήθηκε έτσι. Γεννήθηκε όπως όλοι οι υπόλοιποι άνθρωποι, απλώς είτε ατυχή περιστατικά της ζωής του, είτε οι μειωμένες του αντιστάσεις, είτε οι παρέες του, είτε η προσωπική του επιλογή τον οδήγησαν στο βόθρο των ναρκωτικών. Εν πάσῃ περιπτώσει, όμως, ο,τι και αν σου συμβεί στη ζωή δεν πάει να πει πως θα το ρίξεις στην πρέζα. Και εμένα, και σένα αναγνώστη μου σου έχουν τύχει αναποδιές που ένιωσες πως θες να ανοίξει η γη να σε καταπιεί. Αυτό όμως σε έκανε στην χειρότερη να ανάψεις ένα τσιγάρο ή να χτυπήσεις έναν κράσο για να πάνε κάτω τα φαρμάκια. Όχι να πιάσεις το "σεο", να ζεστάνεις την καφετιά και να την χτυπήσεις στην κοντινότερη ευρισκόμενη φλέβα σου.
Με τα παραπάνω θέλω απλώς να πω πως ο ναρκομανής έχει κάνει την επιλογή του. Μπορεί από ένα σημείο και έπειτα να ήθελε να κόψει -όμως το σώμα του να τον οδηγεί μακριά από τη στέρηση- αλλά τουλάχιστον αρχικά θεωρώ -χωρίς να έχω προσωπική εμπειρία βεβαίως-βεβαίως- πως θα μπορούσε να συμβουλευτεί κάποιον που θα είχε τα μέσα και τη δυνατότητα να του προσφέρει βοήθεια. Άποψη μου, λοιπόν, είναι πως τελικά, αυτός που αποφασίζει να πέσει στον κυκλώνα τον ναρκωτικών προβαίνει σε μια συνειδητή και αργή αυτοκτονία. Από τη στιγμή που θέλει επομένως να αυτοκτονήσει, δεν θα γίνω συνένοχος στον φόνο του δίνοντάς του λεφτά για να συντηρήσει τον εθισμό του. Προτιμώ να τον αφήσω να βρει τελικά τον θάνατο που αναζητά.
Επίσης, δεν θα πρέπει να παραλείψουμε κάτι άλλο. Όλοι μας θα θέλαμε να σταματήσει το φαινόμενο των ναρκωτικών στα πάρκα και στους δρόμους. Για να συμβεί κάτι τέτοιο δεν θα πρέπει να αφανιστούν τα πρεζόνια, αλλά να φροντίσει το Κράτος, να υπάρχει καταστολή και αυστηρότατες ποινές στους διακινητές. Γιατί τελικά από εκεί ξεκινάει το κακό. Ο έμπορας είναι αυτός που πρέπει να φάει γερό πλήγμα. Όσο λοιπόν δε δίνεις λεφτά στον χρήστη τόσο περισσότερο μέσα μπαίνει ο έμπορος. Βέβαια, το γιατί δεν πιάνουν τον έμπορο αναγνώστη μου, αυτό φαντάζομαι το καταλαβαίνεις. Δεν θα είναι κανένας τυχαίος. Σίγουρα θα μοιράζει προμήθειες σε πολιτικούς και μπάτσους. Νομίζεις πως η οποιαδήποτε Αστυνομική διεύθυνση δεν μπορεί να μάθει ποιοι σπρώχνουν στο κέντρο στην Αθήνα ; Εξυπακούεται πως μπορούν, όμως τα συμφέροντα που διακυβεύονται οδηγούν διμοιρίες των ΜΑΤ, και δίκυκλα της ΔΙ.ΑΣ. στα γήπεδα και στις διαδηλώσεις για να καταστείλουν τον καθένα που φωνάζει για την κάβλα του ή για το δίκιο του αντιστοίχως.
Αυτό βέβαια είναι τεράστιο θέμα. Και δυστυχώς δεν θα μάθουμε ποτέ για κάποια πράγματα την αλήθεια. Αν θες πάντως αναγνώστη μου, σε παρακαλώ να ακολουθήσεις τη συμβουλή μου. Μην γίνεσαι συνένοχος. Καλό θα κάνεις έστω και σε ελαχιστότατο βαθμό. Άλλωστε στην περίοδο μας, δεν μπορείς να ικανοποιήσεις τις δικές σου ανάγκες. Θα παρέχεις από το υστέρημά σου, για να φροντίσεις την ποταπή σωματική ανάγκη κάποιου άλλου ;

ΥΓ. Αν και τα σκληρότερα ναρκωτικά πωλούνται στο περίπτερο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου