Υπό πίεση μπορούν να γίνουν όλα. Χαλαρά και λάσκα καμία βίδα δεν κράτησε το παξιμάδι της, ούτε στέριωσε η κατασκευή της. Ενώ, κάτω από πίεση παραπάνω από μιας ατμόσφαιρας ο ανθρώπινος νους ενεργοποιείται και μπορεί να μεγαλουργήσει. Το ζήτημα είναι πως για να γίνει αυτό, ο κάθε νους επινοεί ταχυδακτυλουργικά τρίκς για να αποσυμπιέζει που και που τη βαλβίδα.
Τα τεχνάσματα αυτά είναι πάμπολλα. Ο καθένας βρίσκει το αποκούμπι του στα πιο απίθανα πράγματα. Κάποια από αυτά μάλιστα, καταναλώνουν τόσο χρόνο που τελικά ο νους αυτός, αναλώνεται σε αυτά και αποσπάται ολοκληρωτικά από τον υπό πίεση στόχο. Στην προκειμένη περίπτωση δεν ξέρω αν είναι μεμπτό κάτι τέτοιο. Προσωπικά θα έλεγα, πως αν αυτό που καταναλώνει τόσο χρόνο, πληρώνει τον νου τόσο υλικά όσο και ηθικά/πνευματικά, τότε δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Ο αρχικός στόχος δεν ήταν στόχος αλλά καταπίεση. Επεκτείνοντας λίγο τη σκέψη, αν το αποκούμπι φέρνει υλικό κέρδος, τότε μπορεί να γίνει επάγγελμα. Τεράστια η συζήτηση για το αν πρέπει να κάνουμε το αποκούμπι/χόμπι/δημιουργική ασχολία μας επάγγελμα, αλλά δεν είναι επί της παρούσης.
Πίσω στα τεχνάσματα. Το αναφερόμενο πρόσωπο που δρα υπό πίεση κερδίζει χρόνο. Κερδίζει υπερβολικό χρόνο τόσο επειδή καταφέρνει να διεκπεραιώσει εργασίες σε σύντομο χρονικό διάστημα, όσο και επειδή διαμορφώνει αντισώματα για μετέπειτα στιγμές που θα χρειαστεί να αντιδράσει τοιουτοτρόπως. Ο πραγματικός χρόνος της ζωής του επιμηκύνεται, καθώς η εγκεφαλική του ηλεκτρονική δομή, γυμνάζεται και έτσι δεν χρειάζεται να αναλώνει όσο χρόνο αφιερώνουν οι υπόλοιποι, για την επίλυση απλών ή και σύνθετων καθημερινών προβλημάτων. Στην περίπτωση δε, που αποφεύγει τις πρόχειρες λύσεις, τότε όλη αυτή η πίεση και το άγχος που τη συνοδεύει, ωφελούν διπλάσια το νου και τον κάνουν το απόλυτο εργαλείο για μια άνετη ζωή.
Το παν είναι η αποσυμπίεση της βαλβίδας. Για κάποιον είναι ο φιλοτελισμός, ενώ για άλλον κάποια συλλογή. Για έναν τρίτο το να περπατάει ενώ για έναν τέταρτο να τεμπελιάζει. Για τον τάδε να διασκεδάζει σε χώρους μαζικής κατανάλωσης ενώ για το δείνα να προσλαμβάνει ψυχοτρόπες ουσίες. Όλα δεκτά. Όλα κατανοητά. Όλα, εν μέρει, σεβαστά.
Κι αν βλέπεις τον εαυτό σου να ανήκει σε αυτούς που δεν μπορούν να δρουν υπό πίεση, τότε καλύτερα να συμβιβαστείς με το μέτριο. Καλύτερα κάτι να είναι κακό, παρά μέτριο. Μέτριο. Κι εσύ είσαι μέτριος.
Τα τεχνάσματα αυτά είναι πάμπολλα. Ο καθένας βρίσκει το αποκούμπι του στα πιο απίθανα πράγματα. Κάποια από αυτά μάλιστα, καταναλώνουν τόσο χρόνο που τελικά ο νους αυτός, αναλώνεται σε αυτά και αποσπάται ολοκληρωτικά από τον υπό πίεση στόχο. Στην προκειμένη περίπτωση δεν ξέρω αν είναι μεμπτό κάτι τέτοιο. Προσωπικά θα έλεγα, πως αν αυτό που καταναλώνει τόσο χρόνο, πληρώνει τον νου τόσο υλικά όσο και ηθικά/πνευματικά, τότε δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Ο αρχικός στόχος δεν ήταν στόχος αλλά καταπίεση. Επεκτείνοντας λίγο τη σκέψη, αν το αποκούμπι φέρνει υλικό κέρδος, τότε μπορεί να γίνει επάγγελμα. Τεράστια η συζήτηση για το αν πρέπει να κάνουμε το αποκούμπι/χόμπι/δημιουργική ασχολία μας επάγγελμα, αλλά δεν είναι επί της παρούσης.
Πίσω στα τεχνάσματα. Το αναφερόμενο πρόσωπο που δρα υπό πίεση κερδίζει χρόνο. Κερδίζει υπερβολικό χρόνο τόσο επειδή καταφέρνει να διεκπεραιώσει εργασίες σε σύντομο χρονικό διάστημα, όσο και επειδή διαμορφώνει αντισώματα για μετέπειτα στιγμές που θα χρειαστεί να αντιδράσει τοιουτοτρόπως. Ο πραγματικός χρόνος της ζωής του επιμηκύνεται, καθώς η εγκεφαλική του ηλεκτρονική δομή, γυμνάζεται και έτσι δεν χρειάζεται να αναλώνει όσο χρόνο αφιερώνουν οι υπόλοιποι, για την επίλυση απλών ή και σύνθετων καθημερινών προβλημάτων. Στην περίπτωση δε, που αποφεύγει τις πρόχειρες λύσεις, τότε όλη αυτή η πίεση και το άγχος που τη συνοδεύει, ωφελούν διπλάσια το νου και τον κάνουν το απόλυτο εργαλείο για μια άνετη ζωή.
Το παν είναι η αποσυμπίεση της βαλβίδας. Για κάποιον είναι ο φιλοτελισμός, ενώ για άλλον κάποια συλλογή. Για έναν τρίτο το να περπατάει ενώ για έναν τέταρτο να τεμπελιάζει. Για τον τάδε να διασκεδάζει σε χώρους μαζικής κατανάλωσης ενώ για το δείνα να προσλαμβάνει ψυχοτρόπες ουσίες. Όλα δεκτά. Όλα κατανοητά. Όλα, εν μέρει, σεβαστά.
Κι αν βλέπεις τον εαυτό σου να ανήκει σε αυτούς που δεν μπορούν να δρουν υπό πίεση, τότε καλύτερα να συμβιβαστείς με το μέτριο. Καλύτερα κάτι να είναι κακό, παρά μέτριο. Μέτριο. Κι εσύ είσαι μέτριος.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου