Sum

Ο Μάρτης επιβεβαίωσε την ταυτότητά του. Για μια ακόμα χρονιά οι παρατεταμένες αλκυονίδες μέρες, ξύπνησαν το ένστικτο της άνοιξης, ωστόσο ο πρώτος μήνας της εποχής αυτής επέβαλε το νόμο του και την ιδιοτροπία του. Οι ουρανίσκοι παγώνουν και ο φάρυγγας ξεραίνεται από την παγωμένη ανάσα. Αν έχεις τσιγάρα και βρίσκεσαι έξω, τότε το σκηνικό αυτόματα γίνεται υποφερτό. Χειμώνας ιμιτασιόν, ετεροχρονισμένος, αλλά προφητικός για μια ολάνθιστη και παραγωγική άνοιξη. Τα πρώτα δέντρα φορτώθηκαν γύρη. Ας είμαστε συγκρατημένοι. Ο αθηναϊκός καιρός πάντα επιφυλάσσει εκπλήξεις.
Συνηθίζουμε να ζούμε τη ζωή μας με ορόσημα. Περιμένοντας και περιμένοντας για αργίες, εορτές, εξετάσεις, υποχρεώσεις, διακοπές και ούτω καθεξής. Έτσι για να ξεφύγουμε από τον καθημερινό θαμιστικό κλοιό. Συνειδητοποιώ με τον καιρό, πως όσο μεγαλώνουμε τα χρόνια φαίνονται να περνάνε όλο και πιο γρήγορα. Προσδοκίες που καλλιεργούμε για τους εαυτούς μας, στόχους και απαιτήσεις που καλλιεργούμε, εργασίες που αναλαμβάνουμε, τείνουν είτε να καταρρίπτονται εν ριπή οφθαλμού είτε να διαιωνίζονται και να αβγατίζουν σε βάθος χρόνου. Η φύση η ίδια μας κάνει ράθυμους και τιποτένιους. Κι όταν πέφτουμε για ύπνο ζούμε έναν ονειρικό κόσμο μιας ιδεατής πραγματικότητας στην οποία κατέχουμε τα πάντα. Πόσο έξω πέφτουμε ;

Πόσο ήρωες και πόσο δυστυχισμένοι είναι οι άνθρωποι που ζουν ταγμένοι σε ιδεολογίες ; Χαράζουν τη ζωή τους για κάτι που είναι σωστό αν εφαρμοστεί ολοκληρωτικά, αλλά η ανθρώπινη φύση πάντα έρχεται ως τροχοπέδη ; Γιατί λοιπόν να στηρίζεις κάτι ; Γιατί συνειδητά να τάσσεσαι με το μέρος μιας ομάδας που ξέρεις πως ποτέ δε θα σε σώσει, όταν θα κρατιέσαι με τον παράμεσο και το μικρό δαχτυλάκι, στο χείλος του γκρεμού ; Ο συμβιβασμός με την καθεστηκυία κατάσταση είναι μια λύση όμως τότε σε καταπίνει η δίνη. Ο παραγωγικός συμβιβασμός ; Μην κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας.

ΥΓ. Ευτυχώς που υπάρχουμε. Δεν ξέρω αν ζούμε. Αλλά υπάρχουμε.