Ένατος

Ήρθε το Φθινόπωρο!  Έκανε την εμφάνισή του καλοκαιρινά, όπως πάντα, με μια μικρή ψύχρα για να δηλώσει την παρουσία του. Ο Σεπτέμβρης είναι κατά πολλούς μισητός μήνας, γιατί σηματοδοτεί τη λήξη του θέρους. Όμως ξεχνούν πως πρόκειται για την αρχή της παραγωγικής εποχής. Όπως και να το δει κανείς, ο Σεπτέμβρης είναι η ανασυγκρότηση που κάνει τον οργανισμό καλύτερο, πιο εύρωστο, και έτοιμο για όλα όσα θα ακολουθήσουν μέσα στον χειμώνα.
Η εξεταστική βαίνει καλώς και γενικά η αδημονία για να μπει το σώμα σε πρόγραμμα είναι μεγάλη. Τι καλύτερο από μια τάξη ; Η αταξία, θα μου πεις. Αν γίνεται σωστά, ακόμα κι αυτή είναι θεμιτή. Πολλές φορές το να ζεις το πρόγραμμα είναι περιοριστικό, αλλά αυτά είναι θέματα που αφορούν παλιότερες αναρτήσεις. Αυτό που απασχολεί τον γράφοντα, τον τελευταίο καιρό, είναι το πόσο κρατάει ο καθένας τη μοίρα του στα χέρια του. Υπάρχουν πολλά στάδια που πρέπει να περάσει κάποιος για να είναι σίγουρος πως ελέγχει τη μοίρα του. Πολλά από αυτά πρέπει βέβαια να είναι στοιχεία χαρακτήρα. Δε γίνεται να αλλάξει ο άνθρωπος από τη μία μέρα στην άλλη.
Βασικό χαρακτηριστικό κάποιου που ελέγχει τη μοίρα του, είναι το να είναι καλός ομιλητής και κακός ακροατής. Φυσικά το μειονέκτημα αυτό μπορεί να το φέρει προς όφελός του με τον απλό εξής τρόπο. Επιβάλλοντας την παρουσία του λόγου του στο συνομιλητή του, τον καθιστά ακροατή πρώτης τάξης. Έπειτα πρέπει να του δείξει πως το να ακούει είναι δύσκολο, ενώ στο να ομιλεί είναι δεινός. Ο ακροατής από ντροπή και μόνο θα υποταχθεί στο να ακούει και όχι να μιλάει. Έτσι το πρώτο βήμα έγινε. Είστε ένας δεινός ομιλητής που κυριαρχείτε στο λόγο.
Έπειτα πρέπει να μορφωθεί το εν λόγω άτομο και να μπορεί να εκφέρει άποψη επί παντός επιστητού, σε ικανοποιητικό βαθμό. Αυτό θα του δώσει προσαρμοστικότητα και θα τον κάνει έναν εύγλωτο ρήτορα, ο οποίος θα καταφέρνει να τέρπει το ακροατήριο. Στο σημείο αυτό πρέπει να γίνει μια ενδοσκόπηση, στα πλαίσια της οποίας πρέπει να βγουν στην επιφάνεια σκληρές πτυχές του εαυτού. Η ισχυρογνωμοσύνη και η καθετότητα/ακεραιότητα του λόγου, είναι κάτι που ενώ είναι προφανές αμάρτημα, λειτουργεί καθηλωτικά για τον συνομιλητή. Δεν του μένουν πολλά περιθώρια αντίδρασης και έτσι γίνεται αυτό που θέλει το πρόσωπο το οποίο πλάθουμε. Το μέλλον μας ανήκει, οι επιλογές μας, πλέον είναι προ των πυλών να πραγματοποιηθούν.
Ακόμη, βασικό βοήθημα σε όλα αυτά είναι η απαισιοδοξία η οποία είναι ένα turbo boost επιτυχίας. Η απαισιόδοξη θεώρηση των πραγμάτων, κάνει το άτομο να σκέφτεται το χειρότερο δυνατό ενδεχόμενο, και έτσι να παίρνει το θάρρος της ευθύνης, και ως εκ δια μαγείας να πετυχαίνει το καλύτερο. Εγχειρίδιο απαισιοδοξίας αλλά και διαμόρφωσης χαρακτήρα, είναι το "Πως να έχετε πάντα δίκιο" του Σοπενχάουερ.
Τέλος, μια καλή εικόνα πάντοτε βοηθάει στο να κερδίζεται η μάχη με το συνομιλητή. Η ρητορεία είναι ένα σύνολο το οποίο συνοψίζεται σε εικόνα και όχι σε ήχο. Ο συνομιλητής εκτός κι αν είναι τυφλός, βλέπει πέραν του να ακούει. Όλα αυτά παρέα δημιουργούν έναν αυταρχικό άνθρωπο μεν, ένα προσαρμοστικό γρανάζι δε. Ένα άτομο, το οποίο αν διατηρήσει συναισθηματική ακεραιότητα και δεν ενταχθεί μέσα σε ένα σύστημα, επιτελώντας απλά εργασίες, ίσως να ενσαρκώνει τον απόλυτο άνθρωπο του αιώνα μας, που μπορεί να ελέγξει άριστα καταστάσεις και να επηρεάσει τη μοίρα του.

Η μοίρα είναι στα χέρια μας, αρκεί να είμαστε χαμαιλέοντες. Είναι ενδιαφέρον το να προσαρμόζεσαι σε διαφορετικά κλίματα και συστήματα όμως ο άνθρωπος δεν είναι ψυχρόαιμο ον...