Ραγάδες

Κάποιες μέρες είναι εξ ορισμού μοναδικές. Ίσως να τις διαισθάνεσαι πριν βγεις. Από το σπίτι σου ακόμα να ξέρεις πως έπεται μια νύχτα μέσα σε συμπτώσεις, αξιομνημόνευτα σκηνικά και διασκέδαση. Σε καμία περίπτωση δε θα προβεί το Λεμόνι σε τέτοιου είδους διηγήσεις, παρά μόνο θα εστιάσει σε μικρές εξαμβλωματικές σκέψεις. Σκέψεις που προφανώς, μπορεί και να μην είναι καθόλου σχετικές με την παραπάνω εξαγγελία. Εκ προοιμίου αναφέρεται, πως δε θα υπάρξει ιδιαίτερη συνοχή σκέψεων και γραπτών.

Σκέψη 1: Πόση δύναμη έχει ο νους του ανθρώπου ; Πως μπορεί να σκέφτεται πρόσωπα, καταστάσεις, να δημιουργεί deja vu πριν καν συμβεί το φαινόμενο αυτό μέσα στο κεφάλι του ; Άραγε μπορούμε σαν άλλες Ματίλντα, να μετακινήσουμε αντικείμενα ; Πραγματικά έχει πολύ ενδιαφέρον κάποτε να μπορούσαμε να καταλάβουμε το τι είμαστε δυνατοί να κάνουμε. Άνθρωπος, ως ο απόλυτος κυρίαρχος του εαυτού του και του είδους του, ποτέ όμως κατά της μάνας φύσης. Ίσως αυτή η γραφική αναφορά στον ανθρώπινο νου να γίνεται λόγω μιας σειράς περιστατικών που αποδεικνύει πως το μυαλό μπορεί να φτάσει πολύ μακριά, να προβλέψει, να συντονιστεί με άλλα μυαλά και να δημιουργήσει φαινόμενα πεταλούδας, πάντα προς όφελός του. Μπορούμε να κάνουμε τα πάντα, απλά όποιος μας περιορίζει, ίσως να καταλαβαίνει πως αν μας δοθούν πολλές δυνάμεις θα κάνουμε κακό σε όλη την πλάση. Έτσι, γιατί μπορούμε.

Σκέψη 2: Ο άντρας έλκεται από την παρακμή. Όποιος δεν έλκεται από την παρακμή, παραμένει άντρας όμως σίγουρα εκδηλώνει θηλυκές πλευρές οι οποίες έχουν πέραση στις γυναίκες οι οποίες θέλουν τη σιγουριά ενός φίλου-συντρόφου. Αν ο σύντροφος αυτός είναι "φίλη" συμπεριφορικά, τότε κατά πάσα πιθανότητα, μιλάμε για την απόλυτη σχέση. Στα πλαίσια του φόβου για την απόρριψη του μικρού πέους, κάτι που βασανίζει το αντρικό φύλο και επηρεάζει όλο το φάσμα συμπεριφορών του άντρα, ο τελευταίος, επιδιώκει να επιδίδεται σε διαγωνισμούς ποτού ακόμα και με τον εαυτό του. Να καπνίζει, να κάνει χρήση ναρκωτικών, να διαπράττει εγκλήματα, και άλλα σχετικά, με τη δύναμη που του εξασφαλίζει η επικρατούσα θέση του σε σχέση με τη γυναίκα όσον αφορά τη σωματική ρώμη. Έλκεται από καταστάσεις παρακμής, και δεν έχει πρόβλημα στο μυαλό του να σκέφτεται μεθύσια, γυμνά γυναικεία σώματα και ηδονικές καταστάσεις πάντα ευνοϊκές προς το πρόσωπό του. Κι όλα αυτά για να αυτο-επιβεβαιωθεί αλλά και να λάβει λευκές επιταγές αποδοχής από το υπόλοιπο αντρικό κοινό.

Σκέψη 3: Δεν έχει αξία να επαινείς κανέναν. Είναι πάντα ικανός να σε απογοητεύσει μέσα στο επόμενο δευτερόλεπτο. Και θα το κάνει γιατί νομοτελειακά το μαύρο μισό με τη λευκή κουκκίδα είναι κάτι καθαρά διακοσμητικό. Κανονικά είναι μαύρο, και πάντα επικρατεί του λευκού στην ανθρώπινη συμπεριφορά λες και θέλει πάντα να υποβαθμίζει την προσωπικότητά του. Προφανώς και κανείς δεν είναι τέλειος -για εμάς, γιατί για τον εαυτό του μπορεί να είναι-, αλλά κανείς δεν είναι τόσο ατελής ώστε να μην αξίζει ένα θετικό σχόλιο. Κι όμως, κάποιοι είναι ανάξιοι ακόμα και πτυέλου.

Σκέψη 4: Όλα για το σεξ, όλα για τη λίμπιντο. Όλα για τη σαρκική ευχαρίστηση και τις εφήμερες χαρές. Δε λέω. Σε ποιον δεν αρέσουν ; Αλλά μόνο αυτό ; Μόνο μια αλληλεπίδραση κάποιων στιγμών ηδονής και οργασμού με ανταλλαγή σωματικών υγρών ; Μόνο ιδρωμένα σεντόνια ; Μόνο φλερτ και όμορφες κουβέντες για ένα βράδυ το οποίο ικανοποιείται με το χέρι ενίοτε καλύτερα ; Η σκέψη αυτή έχει να κάνει περισσότερο όχι με ερωτικές αηδίες και εξαγγελίες περί πλατωνισμού στον έρωτα, αλλά με αυτούς τους ζητιάνους της ευχαρίστησης. Πεθαίνεις, και δεν παίρνεις τίποτα μαζί σου. Εκμεταλλεύσου τις ορμές σου, αλλά όχι μόνο αυτές. Αν και σε τελική ανάλυση, είναι πολύ όμορφη απόδειξη της ζωώδους φύσης μας.

ΥΓ. Ζούμε τις πιο γαμημένες μας μέρες τέλεια